Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρόσθεση στα Αγαπημένα

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

Επικοινωνία

   Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή                                                        Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

 

ΠΟΛΙΤΙΚΑ

 


Αρχείο

 

Κεντρική Σελίδα

 


 

O KΩΣΤΑΣ ΛΑΛΙΩΤΗΣ

   

 

 




 

 

 

ΠΑΣΟΚ:  Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΚΛΕΨΥΔΡΑΣ 


Εφτά χρόνια από το θάνατο του ιδρυτού του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Παπανδρέου, οι επίγονοί του διαγκωνίζονται επί του τάφου του διεκδικώντας φυσιολογικά την κληρονομιά του. Αν για τα προηγούμενα χρόνια αυτή η κληρονομιά απέδιδε ψωμί γι' αυτούς, τώρα έχει γίνει ένα βαθύ πηγάδι για να πέσουν μέσα αναποδράστως. 
Αν το σύνθημα "η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες" ήταν μύθος και ιδεολόγημα μιας άλλης εποχής, τώρα αυτό το ίδιο έγινε βρόχος που μεταξύ άλλων κρεμάει το ΠΑΣΟΚ στο ικρίωμα της Ιστορίας. Η αναγκαία μετάλλαξη που μέχρι τώρα εξελίσσονταν κατά κάποιον τρόπο ομαλά, προσκρούει στα βράχια της Σκύλας και της Χάρυβδης. 
Ο διάδοχος του Α. Παπανδρέου κ. Σημίτης, που πραγμάτωνε την πολιτική του ιδρυτού μετά το 1985, βρέθηκε στην Ουάσιγκτον να υπογράψει με τα δυο του χέρια και για λογαριασμό της Ε.Ε την παράδοση των δημοκρατικών δικαιωμάτων των ευρωπαϊκών λαών στα πόδια του Μπους του Μικρού ένεκα των άμεσων αναγκών του αμερικάνικου και ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού μπροστά στην επερχόμενη σοσιαλιστική επανάσταση. Η πράξη αυτή του Σημίτη ως απολύτως συνειδητού εκφραστή και υπερασπιστή της καπιταλιστικής εξουσίας έρχεται -για ιστορικούς και όχι μόνο λόγους- σε σύγκρουση το ίδιο το σώμα της λαϊκής βάσης του κόμματός του. Δεν υπάρχει μέλος του ΠΑΣΟΚ που να σχετίζεται με την ηγεσία του όπως τον καιρό του Ανδρέα Παπανδρέου. Το υλικό υπόβαθρο που συνέδεε τα κοινωνικά μπλοκ που το γέννησαν, το μεγάλωσαν και το κρατούν στην κυβέρνηση τόσα χρόνια δεν υπάρχει πια. Η πολιτική της "εθνικής ανεξαρτησίας" κλπ. που εφάρμοζε ο Α. Παπανδρέου παζαρεύοντας τη θέση της άρρωστης ελληνικής αστικής τάξης στον διεθνή καταμερισμό τσακίζεται τόσο στην άνοδο όσο και στην πτώση του νεοφιλελευθερισμού. 
Το χτύπημα στη Νέα Υόρκη, την 11η Σεπτέμβρη του 2001 σήμανε συναγερμό και για την ελληνική αστική ηγεσία. Τα περσινά γεγονότα της καθ' ημάς "εξάρθρωσης της τρομοκρατίας" (σύλληψη φερόμενων ως μελών της Ε.Ο. 17Ν, ΕΛΑ, κτλ.) σε συνδυασμό με την καταβαράθρωση των οικονομικών δεικτών έσπρωξαν το Σημίτη να προσαρμοστεί στην επίκαιρη θερμοκρασία του ιμπεριαλισμού. Ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν το τελευταίο διπλό παιγνίδι που έπαιξε μπροστά στον ελληνικό λαό. Αφού έδωσε γη και ύδωρ στον αμερικάνικο στρατό, έβαζε το Λαλιώτη να διαδηλώνει κατά του πολέμου για να ικανοποιήσει τα ιστορικά αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα των μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ. Γνωρίζοντας, λόγω της θέσεως του ως Προεδρεύων στην Ε.Ε., ότι η διαφορά μεταξύ γαλλογερμανικού άξονα και του Μπους δεν είχε -προς το παρόν- ουσία εντός των ενδοϊμπεριαλιστικών διαφορών, περίμενε τον Ύπατο εκπρόσωπο για τα θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Ασφάλειας, Χαβιέρ Σολάνα, να του δώσει το κλειστό γράμμα - συμφωνία, που είχε βεβαίως μέσα φωτογραφίες από τους νεκρούς του Ιράκ και της Παλαιστίνης, και πηγαίνοντας στον Λευκό Οίκο το παρέδωσε εκστατικά στον Μέγα Πρόεδρο. 
Την ίδια περίοδο, έχει ξεκινήσει μια αναβαθμισμένη κρίση εντός του στενού βοναπαρτιστικού κύκλου του. Ο κος Πανταγιάς -λογιστής και φορολογικός αρωγός του Νταλάρα- ελακτίσθη. Ο "λοχαγός" κος Μαλέσιος, υφυπουργός Δημόσιας Τάξης, που έμενε "δωρεάν" στο ειδικό οικοτροφείο του Αθανασούλη - ΑΛΤΕΚ απεπέμφθη. Ο ίδιος ο εκπρόσωπός του Πρωτόπαπας -πάλαι ποτέ βασιλεύς της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας- ευρέθη με μεταμοντέρνο πύργο μουσολινικής αισθητικής στα Βριλήσσια, όπου και διαμένει μέχρι νεωτέρας. Ο σιγαλός σαλίγκαρος του οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ κος Νεονάκης που απεδείχθη ότι μαζί με τον έτερον "λοχαγό" Μανίκα διακίνησαν 23,5 δις στη θερμή περίοδο του Ιερού της Σοφοκλέους. Ομού απήλθαν. 
Ας σημειωθεί, ότι όλοι αυτοί που εξήλθαν του Μαξίμου πέρασαν από τις Αρχές που εποπτεύει ο πιο μεγάλος αστέρας του Σημιτικού γαλαξία. Μιλάμε για τον κ. Χριστοδουλάκη. Το μενού της βαλκανικής βοναπαρτιστικής κλίκας πέρα από τον νεποτισμό περιλαμβάνει φαίνεται και "λοχαγομαχίες".Την ίδια στιγμή, ο άτυπος αρχηγός του "πατριωτικού" ΠΑΣΟΚ κος Πάγκαλος δήλωσε στα φιλόξενα ΝΕΑ του Λαμπράκη, ότι ο " βασιλιάς είναι γυμνός" [σ.σ. Βασιλιάς είναι ο Σημίτης] για να καλύψει τις αποκαλύψεις στο δικαστήριο της δίκης Οτσαλάν. Μ' άλλα λόγια, σ' αυτή τη δίκη απεκαλύφθη, ότι όλο το "πατριωτικό" ΠΑΣΟΚ, μαζί και ο Σημίτης με την ΕΥΠ του και τον κ. Ναξάκη τους, εργάστηκαν σκληρά να παραδώσουν τον Οτσαλάν στην τουρκικές μυστικές υπηρεσίες (ΜΙΤ) για να κλειστεί "στις φυλακές του ενός καταδίκου" στο Ιμραλί. Ο Γραμματέας Λαλιώτης που αισθάνθηκε να τρίζει η καρέκλα του μπροστά στις νέες συνθήκες δήλωσε ότι δεν θα παραδώσει τη γραμματεία του ΠΑΣΟΚ στον αμερικανό πρεσβευτή Μίλερ. Όσοι ξέρουν, λένε ότι εννοούσε τον κ. Χρυσοχοϊδη που σύμφωνα με πολλά δημοσιεύματα προαλείφεται για διάδοχός του Λαλιώτη που στο κάτω-κάτω "αμάρτησε" στο Πολυτεχνείο το '73. 
Οι εφημερίδες του Σημίτη και όχι μόνο εδώ και μέρες άρχισαν να γράφουν, ότι ο μέγας μάγιστρος της πασοκικής στοάς θα κάνει "κίνηση υπέρβασης" της κρίσης. Άλλοι μιλούν για σαρωτικό ανασχηματισμό, αν και όλοι έχουν γίνει υπουργοί εκσυγχρονιστές και μη. Άλλοι πάλι μιλούν για συνέδριο, αν και αυτό ξανάγινε πρόσφατα έτσι για πλάκα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που λένε ότι ο Σημίτης θα ζητήσει καθαρές πάλι λύσεις, ζητώντας την επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Εδώ χωράει και ο Χρυσοχοϊδης, με Δαμανάκη, Ανδριανόπουλο και άλλους ήρωες του σοσιαλισμού. 
Τίποτα απ' όλα αυτά δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν ξεπερνούν το επίπεδο της μανούβρας. Στη συντριπτική πλειοψηφία των μαζών έχει εγκαθιδρυθεί η άποψη, ότι η μορφολογική διαφορά ΠΑΣΟΚ - Νέας Δημοκρατίας δεν είναι δυνατόν να αναπαραχθεί σε συνθήκες απόλυτης κρίσης του μεταπολιτευτικού συστήματος διακυβέρνησης. Η επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ προϋποθέτει υλικές και κατ' επέκτασιν κοινωνικές βάσεις. Ποιες είναι αυτές; Μήπως η παρασιτική κάστα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που νέμεται το δημόσιο μισθό ή οι θριαμβευτές του Χρηματιστηρίου; Μήπως οι πλουτισμένοι αγρότες ή οι ευτυχισμένοι βιομηχανικοί εργάτες μαζί με τους υπό πρόσληψιν ωρομίσθιους; Μήπως επίσης είναι οι καθ' οιονδήποτε τρόπο εργαζόμενοι υπό την Ολυμπιάδα της κ. Γιάννας ή η τάξη των τραγουδιστών και των παικτών των ριάλιτυ σόου; Οψόμεθα μεν, αλλά και βεβαιωνόμεθα, ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει απ' αυτά. Μόνο τα υλικά της Αργεντινής έχουν έρθει κι από εκεί και πέρα "γαία πυρί μιχθήτω". 
Σ αυτούς τους σχεδιασμούς των χρεοκοπημένων καπιταλιστών δεν πρέπει να αποκλειστεί ο πόλεμος. Όμως και η επαναστατική εξέγερση υπάρχει στο ιστορικό περιεχόμενο της κίνησης. Τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ που οπωσδήποτε ζουν τις ιστορικές αντιφάσεις της εργατικής τάξης είναι εν δυνάμει σύμμαχοι του επαναστατικού κόμματος αρκεί να αποτινάξουν τώρα το ψεύδος της ηγεσίας τους συνολικά. 

Δημήτρης Ι. Κατσαγάνης

 

Δωρεάν ανταποδοτική διαφήμιση

 
 


 

Έναρξη Μάιος 2002

Webmaster- Σχεδιαμός  και επιμέλεια σελίδας:  Δημήτρης

Ανάλυση οθόνης 800Χ600- Μεγιστοποίηση παραθύρου και μεσαίο μέγεθος κειμένου για καλύτερη εμφάνιση

 09/07/2003