Ταλαντεύσεις μεταξύ της γρήγορης ή
πιο αργής μετάλλαξης σε Δημοκρατικό
Κόμμα
ΑΛΕΚΟΣ
ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Μεγάλο αλλά όχι χαλαρό. Ανοιχτό
αλλά όχι διαμπερές. Πλειοψηφικό και
πολυσυλλεκτικό, αλλά όχι ουδέτερο
και ασαφές. Ψηφιακό, αλλά όχι
εικονικό. Τι είναι; Θα μπορούσε να
ήταν μαθητική σπαζοκεφαλιά ή
παιδικό αίνιγμα. Θα αδικούσαμε όμως
την παιδική αθωότητα γενικά, μα και
την πολιτική εφηβεία του ΠΑΣΟΚ. Αυτό
λοιπόν πρέπει να ‘ναι το νέο ΠΑΣΟΚ
σύμφωνα με την εισήγηση στην
επιτροπή προσυνεδριακού διαλόγου
του επικεφαλής της επιτροπής
σύνταξης της νέας διακήρυξης
Ευάγγελου Βενιζέλου. Ο εισηγητής
χαρακτηρίζει επίσης το «νέο
ΠΑΣΟΚ» σαν «κόμμα σοσιαλιστικό αλλά
όχι ανιστόρητο, κόμμα παράταξη αλλά
όχι εκλογικό καρτέλ, κυβερνητικά
υπεύθυνο, αλλά όχι διαχειριστικό,
κόμμα ευρωπαϊκό, κόμμα που εκφράζει
τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη και
ενσωματώνει την παράδοση του
κέντρου και τις ευαισθησίες της
Αριστεράς, λαϊκό αλλά όχι
συντεχνιακό...»
Το ΠΑΣΟΚ του Giorgakis
Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί
σαν επί της ουσίας ένα μη
πολιτικό κείμενο με
παραληρηματικά στοιχεία,
συνειδητά νεφελώδες και
αμφίσημο. Ωστόσο, πίσω από αυτό
το ασαφές νεφέλωμα λέξεων
κρύβεται η προσπάθεια του
εισηγητή να συνδέσει
σαν συνέχεια το πρώιμο ΠΑΣΟΚ με
τον σημερινό πολλαπλά μεταλλαγμένο
αστικό πολιτικό σχηματισμό ο οποίος
λειτουργούσε σαν ο βασικός
κυβερνητικός πολιτικός
διαχειριστής, συνεπεξεργαστής και
εφαρμοστής της νεοσυντηρητικής
πολιτικής στην Ελλάδα. Στην
πραγματικότητα επιχειρεί να θέσει
τη νέα πολιτική-ιδεολογική βάση
ανασυγκρότησης ενός αντιδραστικού
κοινωνικού-πολιτικού μπλοκ
δυνάμεων που θα επιτρέψει στο ΠΑΣΟΚ
να δρα ξανά σαν ο πλέον αξιόπιστος
σταθεροποιητικός παράγοντας του
αστικού πολιτικού συστήματος
δρώντας προς το παρόν σαν «υπεύθυνη
αντιπολίτευση». Αντιδραστικό
πολιτικό - κοινωνικό μπλοκ δυνάμεων
που είχε ραγίσει εξ αιτίας της
εφαρμοζόμενης πολιτικής προς τους
κάτω και της διανομής της πίτας προς
τους επάνω, της διασταύρωσης των
οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών
αντιθέσεων στην περιοχή.
Αντιδραστικό μπλοκ κοινωνικών -
πολιτικών δυνάμεων, το οποίο
συγκροτεί, ισχυροποιεί με τον
μέχρις ώρας «νυσταλέο», αργόσυρτο
και εξαιρετικά αποτελεσματικό
τρόπο διακυβέρνησης η ΝΔ και στο
οποίο ηγεμονεύει.
Δεν ξενίζει επομένως το γεγονός
πως, παρόλο που η επιτροπή συζητούσε
επί ώρες, εντούτοις δεν μπόρεσε να
προσδιορίσει ούτε καν ποιοι είναι
οι προνομιούχοι και ποιοι οι «μη
προνομιούχοι Έλληνες». Σχήμα του
Παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ το οποίο
χρησίμευσε τελικά για την
αναδιανομή της προκαθορισμένης
πίτας του ΑΕΠ στο εσωτερικό των
εργαζομένων. Στην ίδια επιτροπή ο εκ
των στενών συνεργατών του σημερινού
προέδρου Χ. Μπαμπούκης πρότεινε να
χαρακτηρισθεί το ΠΑΣΟΚ σαν παράταξη
«ροής(!) ιδεολογικών ρευμάτων,
προσώπων και προτάσεων, με έντονο
ριζοσπαστικό, προοδευτικό
χαρακτήρα» χωρίς καν να
προσδιορίζουν ποια είναι τα ρεύματα
που θα διαρρέουν το νέο πολιτικό
σχηματισμό.
Δεν είναι μάλιστα αμελητέες οι
φωνές «της διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ»
σύμφωνα με το μοντέλο των
περασμένων εκλογών που
υποστηρίζουν πως έκλεισε ο
ιστορικός κύκλος του ΠΑΣΟΚ και
επομένως χρειάζεται ακόμη και η
μετονομασία του σε «Πανελλήνιο
Δημοκρατικό Κίνημα» (ΠΑ.ΔΗ.Κ.).
Αντιπαράθεση λοιπόν μεταξύ
εκσυγχρονιστών και «διευρυνστών» ή
καλύτερα ανάμεσα σε εκσυγχρονιστές
και οπαδούς της γρήγορης μετάλλαξης
του ΠΑΣΟΚ σε Δημοκρατικό Κόμμα
αμερικανικού τύπου με το Γιωργάκη
στο ρόλο του Κέρι, τη Δαμανάκη σε
αυτό της Τόμσον και τη
Διαμαντοπούλου στο ρόλο της Χίλαρι.
Ο Κ. Μποτόπουλος μάλιστα,
συντονιστής οργανωτικής
ανασυγκρότησης, προτείνει «τη
μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε κόμμα μελών
και φίλων. Οι φίλοι θα μετέχουν στις
ψηφοφορίες για την επιλογή
υποψηφίων βουλευτών, νομαρχών,
δημάρχων, χωρίς δικαίωμα εκλογής σε
κομματικά όργανα». Επίσης, την
κατάργηση των νομαρχιακών
επιτροπών και την εκλογή συμβουλίου
κατά περιφέρεια. Σε κάθε Δήμο να
υπάρχει μόνο μία κομματική οργάνωση,
εκτός από τους μεγάλους που θα
υπάρχει οργάνωση ανά διαμέρισμα.
Καταργείται η Κεντρική Επιτροπή και
αντ’ αυτής προτείνεται η σύσταση
Εθνικού Συμβουλίου με 250 μέλη. Από
αυτά μόνο το 1/3 θα εκλέγεται από το
συνέδριο και τα 2/3 θα είναι μέλη λόγω
του θεσμικού τους ρόλου.
Προτείνεται ακόμα η κατάργηση του
Εκτελεστικού Γραφείου και αντ’
αυτού εκλογή από το Εθνικό
Συμβούλιο ή το Συνέδριο Πολιτικού
Συμβουλίου με 17 ή 21 μέλη.
Οι εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ αλλά και
στη ΝΔ είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον
πεδίο άσκησης πολιτικής αφού αυτές
επιδρούν καθοριστικά στη
συντριπτική πλειοψηφία του
ελληνικού λαού. Η Αριστερά θα
μπορούσε ως όφειλε να παρέμβει. Το
θα μπορούσε στα γερμανικά
αποδίδεται καλύτερα με μια κλίση
της γραμματικής που θα τη λέγαμε
ευκτική του ανέφικτου ή του
μηδέποτε πραγματοποιήσιμου...
