Πολιτική επιθετική τομή
και δικαστικό πραξικόπημα
η σύλληψη του Γιάννη Σερίφη
Τελικά το τόλμησαν. Η σύλληψη του γνωστού συνδικαλιστή και αγωνιστή Γιάννη Σερίφη αποτελεί ποιοτικό βήμα στην κλιμάκωση της επίθεσης της κυβέρνησης, του κράτους και των ιμπεριαλιστών εναντίον της Αριστεράς και του
κινήματος, στα πλαίσια της επιχείρησης «εξάρθρωση της τρομοκρατίας». Ποιοτικό βήμα τόσο όσον αφορά το στόχο, όσο και όσον αφορά τη μέθοδο. Ο στόχος, ο Γ. Σερίφης δηλαδή, δεν είναι τυχαίος. Αγωνιστής από την αντιδικτατορική πάλη, κυνηγημένος στη μεταπολίτευση με την αποκαλυφθείσα
σκευωρία της AEG, ενεργός στο εργατικό κίνημα, εκλεγμένος για χρόνια στο Δ.Σ. του σωματείου των ΗΛΠΑΠ, αναζητώντας σταθερά το δρόμο για την ακηδεμόνευτη ταξική πάλη, αναγνωρίζεται από χιλιάδες εργαζόμενους ως σύμβολο αγώνων. Είναι ο πρώτος συλληφθείς που συνδέεται άμεσα και
ενεργητικά, σε μια ολόκληρη διαδρομή και στο σήμερα, με το μαζικό λαϊκό κίνημα και ειδικά με την ανεξάρτητη, ριζοσπαστική του πτέρυγα. Σε κάθε περίπτωση με τη συνολική λεβέντικη στάση του, την ξεκάθαρη απολιτική του δήλωση στην οποία δεν σκύβει το κεφάλι στην επίθεση κράτους,
κεφαλαίου και Αμερικανών και διαχωρίζεται με σαφήνεια ό τις πρακτικές ατομικής βίας, ο Γ. Σερίφης αποτελεί μια ποιοτικά διαφορετική περίπτωση. Ένα άρθρο του ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟΥ σχετικά με την υπόθεση Γιάννη Σερίφη από το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ.
Αλλά και όσον αφορά τον τρόπο που προχωρά η δίωξή του υπάρχουν εξαιρετικά επικίνδυνες αντιδραστικές καινοτομίες. Καταρχάς, οι αρχές δεν διαθέτουν άλλο στοιχείο εκτός από τις απολογίες-ομολογίες των Σάββα και Χριστόδουλου Ξηρού,
καθώς και του Παύλου Σερίφη. Εδώ όμως προκύπτουν σημαντικότατα ερωτήματα. Δεν είναι
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ Γ. ΣΕΡΙΦΗ γράφει το πανό των φιλάθλων του ΠΑΟΚ και οι αστυνομικοί απαντούν με... δακρυγόνα!
μόνο ότι οι συγκεκριμένες απολογίες, με σημαντικές αντιφάσεις και ασάφειες, έχουν μπει ακόμα και από τους ίδιους τους αυτουργούς των καρφωμάτων σε μια δίνη αναιρέσεων. Το πιο κρίσιμο είναι ότι ανατρέπεται το βασικό
νομικό αξίωμα, ότι «ένοχος ένοχο ου ποιεί». Δηλαδή, με βάση τη λογική που επικράτησε στους δικαστές ο κάθε αγωνιστής θα κινδυνεύει να κλειστεί στη φυλακή επειδή κάποιος «σπασμένος» ή στημένος κρατούμενος θα τον καρφώσει. Το «ένοχος ένοχο ου ποιεί», εκτός των άλλων, προκύπτει από τη
λογική εκτίμηση ότι ένας κρατούμενος ή ένας κατηγορούμενος βρίσκεται υπό ειδικές συνθήκες και γι αυτό μπορεί πολύ πιο εύκολα να καταδώσει κάποιον. Αυτή η δυνατότητα έγινε πολύ πιο συγκεκριμένη με τον τρομονόμο, που σε μία από τις πιο εφιαλτικές του διατάξεις προβλέπει επιείκεια
για όποιον συνεργαστεί με τις αρχές και καταδώσει και άλλους!
Ταυτόχρονα, ενώ οι δικαστές πήραν τοις μετρητοίς τις απολογίες των Ξηρών και του Π. Σερίφη, αγνόησαν επιδεικτικά το γεγονός ότι τα ίδια τα «καρφιά» υποστηρίζουν ότι ο Γ. Σερίφης «αποχώρησε από την οργάνωση πριν από το 1979». Το
γεγονός αυτό όμως σημαίνει ότι το αδίκημα έχει παραγραφεί! Η γνώμη μιας σειράς νομικών συγκλίνει στο απαράδεκτο της απόφασης προφυλάκισης του αγωνιστή. Ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης και εισηγητής του τρομονόμου, Μ. Σταθόπουλος, δήλωσε ότι η προφυλάκιση δικαιολογείται μόνο υπό δύο
όρους. Ότι το αδίκημα δεν έχει παραγραφεί και ότι είναι κακούργημα (Ελευθεροτυπία 29/10/02). Επειδή «η συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση» έγινε κακούργημα τον Ιούνιο του 2001, σημαίνει ότι οι ανακριτές θεωρούν ότι ο Γ. Σερίφης είναι μέλος της «17Ν» και μετά από τον Ιούνιο του 2001. Μόνο που δεν
έχουν κανένα στοιχείο γι αυτό. Και πρέπει να το αποδείξουν! Γιατί όπως λεει στην προαναφερθείσα εφημερίδα ο καθηγητής Ι. Μανωλεδάκης «το βάρος της αποδείξεως, κατά το ελληνικό ποινικό δίκαιο, το έχει η κατηγορούσα αρχή και όχι ο κατηγορούμενος, ο οποίος τεκμαίρεται αθώος, μέχρι
δικαστικής αποδείξεως της ενοχής του». «Αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου». Άλλη βασική αρχή του αστικού νομικού οικοδομήματος που τσαλαπατιέται βάναυσα από τους ολοκληρωτικούς οδοστρωτήρες της Νέας Τάξης, από την αντιδραστική αντεπανάσταση που βρίσκεται σε εξέλιξη. Αθώος; Εδώ
ο Γ. Σερίφης, μαζί με δεκάδες άλλους πολίτες, έχει δικαστεί, καταδικαστεί και «κρεμαστεί» από τα παράθυρα της τηλεόρασης εδώ και μήνες, όταν ανενόχλητοι οι κουκουλοφόροι των Ταγμάτων Ασφαλείας της εποχής μας ενοχοποιούσαν όποιον τους υποδείκνυαν τα αφεντικά τους.
Δεν είναι τυχαίο ότι η προκλητική και αδικαιολόγητη σύλληψη του Γ. Σερίφη καταγγέλθηκε ως «έγκλημα κατά της δικαιοσύνης» από τον Ε. Γιαννόπουλο και ως «δικανικό ολοκληρωτισμό», που «εκκολάπτει τον ολοκληρωτισμό» από τον Κ.
Κούρκουλο, πρώην συνήγορο του Β. Τζωρτζάτου. Προφανώς δεν ισχύουν και οι άλλες προϋποθέσεις για να διαταχθεί προφυλάκιση, όπως ο κατηγορούμενος να είναι ύποπτος φυγής κ.λπ. Όλο αυτό το δικαστικό τερατούργημα, αποκορύφωμα των ήδη σημαντικών παραβιάσεων δικαιωμάτων κατηγορουμένων
για συμμετοχή στη «17Ν», απαιτεί την άμεση κινητοποίηση και αντίδραση.
Στην πραγματικότητα αποτελεί μία πρόκληση προς τις δυνάμεις του κινήματος και της Αριστεράς, ειδικά της επαναστατικής. Οι κυρίαρχοι πιστεύουν ότι οι εργαζόμενοι, «μπουκωμένοι» από την πολύμηνη τηλεοπτική προπαγάνδα
και τρομοκρατημένοι από την κυβερνητική πρακτική θα «καταπιούν» τη σύλληψη Γ. Σερίφη χωρίς αντιδράσεις. Είναι γελασμένοι. Ο κόσμος καταλαβαίνει, όλο και περισσότερο, ότι αυτοί που για τρομοκρατία του μιλούν είναι οι ίδιοι οι τρομοκράτες της καθημερινότητας
