Εργαζόμενοι-εργαζόμενες

Νέοι και νέες

Η ιστορία και η ταξική πάλη μοιάζει να περιγελά όσους βιάστηκαν να κηρύξουν το τέλος της και να ενταφιάσουν τους εργαζόμενους και τους αγώνες τους. Λίγες μέρες πριν από τη Σύνοδο της Κοπεγχάγης, στην οποία Γερμανία και Μπούντεσπανγκ θα επισφραγίσουν το άνοιγμα της ΕΕ στα ανατολικά τους προάστια, φτάνοντας έως την αυλή της Μόσχας, όλα τα "τέρατα" που γεννάει ο ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας.

* Ο πόλεμος για τα πετρέλαια στη Μέση Ανατολή και η σφαγή στο Ιράκ πάνε να κρυφτούν πίσω από το φύλλο συκής του ΟΗΕ και των χαφιέδων που στέλνουν οι Αμερικανοί στον Κόλπο.

* Το στρατιωτικό χέρι του Σαρόν σαρώνει, με τις ευλογίες ΗΠΑ και ΕΕ, την Ιντιφάντα, η οποία στέλνει το δικό της μήνυμα στις ανυπότακτες συνειδήσεις όλου του κόσμου.

* Την ώρα που το ΝΑΤΟ στη Σύνοδο της Πράγας χώνει στο ματωμένο μαντρί τους νέους εξ΄ ανατολών "συμμάχους", για να προλάβει τον ευρωστρατό και να κερδίσει την κούρσα του ανταγωνισμού του με τους ευρωπαίους, οι τελευταίοι ανοίγονται οικονομικά ελπίζοντας σε νέα ύφεση της αμερικάνικης οικονομίας.

* Η Κύπρος - είσοδος στη Μέση Ανατολή, ανάμεσα σε 3 ηπείρους στο μάτι του αγωγού Μπακού-Τσεϊχάν - διχοτομείται με τις ευλογίες όλων σαν πειραματόζωο - μη κράτος της νέας ιμπεριαλιστικής τάξης.

* Στο όνομα της αντιτρομοκρατικής υστερίας φτιάχνεται ο κατάλογος των ανεπιθύμητων λαών, κινημάτων, αγωνιστών που βρίσκονται στο στόχαστρο των ΗΠΑ.

* Τα εργατολαϊκά δικαιώματα σφαγιάζονται, και αυτά στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους, στο βωμό της ευελιξίας ωράριο, σύνταξη, παιδεία, υγεία όλα μπαίνουν στην κρεατομηχανή της αγοράς.

Στη χώρα μας η κυβέρνηση Σημίτη έτοιμη από καιρό να συμβαδίσει στο νέο έγκλημα κατά του Ιράκ, κουφή στις κραυγές των παιδιών της Παλαιστίνης, ετοιμάζεται να μοιράσει την Κύπρο και να αγοράσει νέα πολεμικά όπλα, "κανόνια αντί για βούτυρο".

Και όμως κινείται!

* Ο κόσμος σε Ανατολή και Δύση καταλαβαίνει όλο και πιο καθαρά πως η ειρήνη τους είναι συνέχεια του πολέμου, και πως μόνο ένα πλατύ αντιιμπεριαλιστικό και αντιπολεμικό κίνημα μπορεί να βάλει φρένο στους παγκόσμιους χασάπηδες των λαών.

* Στη Φλωρεντία, στις διαδηλώσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, στην Αθήνα, το ποτάμι της αντιπολεμικής αντίστασης μεγαλώνει, να μία σπουδαία μάχη που πρέπει να κερδίσουμε μέσα στους χώρους δουλειάς, στις σχολές, τα σχολεία, και στις γειτονιές.

* Εκατομμύρια διαδηλωτές στη Λατινική Αμερική, σαν ηφαίστειο που ξυπνά, αμφισβητούν τις δολαροποιημένες οικονομίες, αρνούνται να δεχτούν τα βάρη των καπιταλιστών, τις ντόπιες ολιγαρχίες και τα τερτίπια της Ουώλ Στρητ, βγαίνουν στο δρόμο, κινούνται προς τα αριστερά.

Στην Ευρώπη τα δεξιά εκλογικά αποτελέσματα ακολουθούνται από εκατοντάδες χιλιάδες απεργών εργατών και αγροτών, που βλέπουν πως ο παράδεισος της νέας εποχής είναι κόλαση για τους πολλούς.

* Σ΄ Ελλάδα και Κύπρο, όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν, πέρα από τα φασιστικά όρνια που θυμήθηκαν τάχατες τα δικαιώματα των λαών, πως το σχέδιο Ανάν σημαίνει μόνιμη και διαρκή κρίση στην περιοχή, με ανοιχτό το "δικαίωμα" της ιμπεριαλιστικής επέμβασης και του μακελέματος των λαών.

Κύπρος, ενιαία, ανεξάρτητη, κυρίαρχη με κατοχυρωμένα τα δημοκρατικά δικαιώματα των λαών και των εργαζομένων, χωρίς ξένες βάσεις και στρατούς.

Εργάτες - εργαζόμενοι

Η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ, στριμωγμένη από το 2,5% και την πίεση των εργαζομένων, εξήγγειλε απεργία. Οι κλώνοι της στις Ομοσπονδίες και τα πρωτοβάθμια συνδικάτα ούτε θέλουν, ούτε μπορούν. Ούτε θέλουν να υψώσουν την χαμηλόμισθη υπαλληλία, ούτε μπορούν να ανατρέψουν την ευρωλιτότητα.

Και μετά την απεργία τι; Σ΄ αυτό καλούνται να απαντήσουν οι εργαζόμενοι, οι νέοι, ιδιαίτερα στο κρίσιμο εξάμηνο της ελληνικής προεδρίας. Να συναντήσουμε τις "συνόδους" στο δρόμο. Στο Ναύπλιο, στα Γιάννενα, στην Κέρκυρα, στη Θεσσαλονίκη, με ανοιχτές τις σημαίες μας για όσα μας χρωστούν. Με ισχυρά τα αιτήματα του αγώνα, χωρίς αυταπάτες για τον χαρακτήρα της ΕΕ, χωρίς ψευδαισθήσεις για την ελεημοσύνη τους, χωρίς περιχαρακώσεις. Ανοιχτά με τους εργαζόμενους, αμφισβητώντας όλη την ιμπεριαλιστική θηριωδία και την καπιταλιστική εκμετάλλευση.

Για να ακουστεί η φωνή των αγώνων μας - η φωνή των αναγκών μας, ενάντια:

* Στην ΕΕ του κεφαλαίου, των πολέμων, της καταστολής, της περιβαλλοντικής υποβάθμισης και του ρατσισμού.

* Στην ιμπεριαλιστική νέα τάξη πραγμάτων, στο νέο ιμπεριαλιστικό πολεμικό χτύπημα των ΗΠΑ και των συμμάχων τους ενάντια στο Ιράκ.

* Στην κυβέρνηση Σημίτη και σε κάθε άλλη κυβερνητική εκδοχή που θα προωθήσει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Για να διεκδικήσουμε μαχητικά και ενωτικά:

* Τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα στη μόνιμη και σταθερή εργασία, τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση, τη δημόσια υγεία - πρόνοια και παιδεία.

* Τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες που απαιτεί η εποχή μας.

* Τα εργασιακά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των μεταναστών.

* Την αποχώρηση του ΝΑΤΟ από τα Βαλκάνια και της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ. Το κλείσιμο των βάσεων και το διώξιμο των πυρηνικών. Την επιστροφή όλων των ελληνικών στρατιωτικών τμημάτων από τις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες. Τη διάλυση του ευρωστρατού.

* Την έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ από τη σκοπιά των λαϊκών - εργατικών συμφερόντων.

Περνώντας πάνω από τη διπρόσωπη συνδικαλιστική ηγεσία, συγκαλώντας γενικές συνελεύσεις, συγκροτώντας επιτροπές αγώνα.

Σ΄ αυτό το δρόμο μας καλεί η "Πρωτοβουλία Αγώνα Θεσσαλονίκη 2003". Πυκνώστε τις γραμμές των αγώνων! Πάρτε τώρα τις πρωτοβουλίες στα χέρια σας.

{Η "Πρωτοβουλία Αγώνα Θεσσαλονίκη 2003" αποτελεί μια ενότητα ανεξάρτητων αγωνιστικών - αριστερών - ριζοσπαστικών συσπειρώσεων από εργατικούς χώρους, την εκπαίδευση, τη νεολαία, αντιπολεμικών και διεθνιστικών πρωτοβουλιών, τοπικών κινήσεων, πρωτοβουλιών βάσης και αγωνιστών. Ενότητα που ολοένα διευρύνεται και έχει ξεκάθαρο πολιτικό προσανατολισμό: τη συνολική εναντίωση και πάλη για την ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης και της ΕΕ, την πολιτική του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού.

Η "Πρωτοβουλία Αγώνα" Θεσσαλονίκη 2003" συγκροτείται σε άμεσο-δημοκρατική, συνελευσιακή βάση. Κάνει βήματα στην πανελλαδική της δικτύωση, συνενώνοντας όλους τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες που θέλουν ένα κίνημα ανυπότακτο, που δεν θα σταματά στις πολύμορφες "κόκκινες ζώνες" στη σκέψη και στη δράση. Η "Πρωτοβουλία Αγώνα 2003" είναι ανοιχτή σε κάθε ζωντανή κίνηση, συλλογικότητα και αγωνιστή που κινούνται στην ίδια κατεύθυνση, αλλά κλειστή στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία, τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, το συμβιβασμό και την υποταγή.