Με
την υπ' αριθμόν 9512/21-12-2000 έκθεση επίδοσης της
Δικαστικής Επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο
Αθήνας Δήμητρας Κ. Ελευθεριάδου,
κοινοποιήθηκε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών
Αθήνας κ. Παντελή Στραγάλη για τον
Παναγιώτη Κλουβάτο του Γερασίμου, πρώην
κάτοικο Αθήνας (Πτολεμαίων αρ. 2-4) και ήδη
αγνώστου διαμονής το από 6-12-2000 ΚΑΤΑΣΧΕΤΗΡΙΟ
της Ιόλης Μαρίας Πίκουλα κατοίκου Αθήνας
οδός Πιπίνου αρ. 13 κατά του Παναγιώτη
Κλουβάτου του Γερασίμου εις χείρας της
ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΑΕ» (ΑΕΠΙ) που εδρεύει στο
Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα
στα χέρια της οποίας η Ιόλη - Μαρία Πίκουλα
κατάσχει κάθε χρηματικό αντίτιμο που
δικαιούται ο οφειλέτης της Παναγιώτης
Κλουβάτος έως του ποσού των 1.895.000 δραχμών
νομιμότοκα και μέχρι την πλήρη εξόφληση. Η
άνω απαίτηση της πρώτης στηρίζεται στην υπ.
αρ. 19447/1998 Διαταγή Πληρωμής του κ. Δικαστή
του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθήνας. Αθήνα
21-12-2000. Η Δικαστική Επιμελήτρια Δήμητρα Κ.
Ελευθεριάδου. Ο Πληρεξούσιος Δικηγόρος
Μιχαήλ Γ. Πίκουλας.
ΠΡΟΣΤΙΜΟ
ΣΤΗΝ ΑΕΠΙ ΑΛΛΑ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ…ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ!!!
«Το
επόμενο 6μηνο που περίπου 8.000 δημιουργοί και
κυρίως οι μη προβεβλημένοι θα περιμένουν
την αμοιβή τους από τα πνευματικά
δικαιώματα για να ζήσουν, θα εισπράξουν
χάρη σ' αυτή την απόφαση ένα πολύ μικρότερο
ποσοστό», υποστηρίζει ο Διονύσης
Τσακνής.
«Κι αυτό γιατί το πρόστιμο των 170
εκατομμυρίων δραχμών θα το πληρώσει η
συντριπτική πλειοψηφία των δημιουργών.
Ευχαριστούμε λοιπόν που καλούμαστε να
πληρώσουμε αυτό το πρόστιμο εν ονόματι
κάποιων σκοτεινών διεκδικήσεων. Η απόφαση,
δυστυχώς, δεν λειτουργεί υπέρ των
πνευματικών δικαιωμάτων αλλά υπέρ των
πολυεθνικών δισκογραφικών εταιρειών».
Δημιουργοί
εναντίον ΑΕΠΙ
Σήμερα
24-1-2001 συζητείται ενώπιον της Επιτροπής
Ανταγωνισμού η καταγγελία που έχουν
υποβάλει κατά της ΑΕΠΙ, οι συνθέτες Σταύρος
Ξαρχάκος, Θάνος Μικρούτσικος, Νίκος
Μαμαγκάκης, Παναγιώτης Καλατζόπουλος,
Νίκος Κυπουργός και Γιώργος Κουμεντάκης. Με
την καταγγελία τους αυτή, οι καλλιτέχνες
ζητούν να υποχρεωθεί η ΑΕΠΙ, η οποία είναι ο
μόνος Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης
που λειτουργεί με τη μορφή κερδοσκοπικής
εταιρίας στην Ευρώπη, να μη λειτουργεί
καταχρηστικά στις σχέσεις της με τους
δημιουργούς. Συγκεκριμένα ζητούν να
υποχρεωθεί η ΑΕΠΙ: Να μειώσει τις
προμήθειές της που είναι 37,5% για τα
εκτελεστικά, 25% για τα μηχανικά. Να
καταβάλει στους δημιουργούς τους τόκους
που προκύπτουν από τα δικαιώματά τους τα
οποία από το 1930 καρπώνεται η ίδια παράνομα.
Να επιτρέπει το διαχωρισμό δικαιωμάτων και
την ατομική διαχείριση κάποιων δικαιωμάτων,
όπως κινηματογραφικές ταινίες ή συναυλίες.
Να ενημερώνει αναλυτικά τους δημιουργούς
για τα συνολικά έσοδα που εισπράττει από
κάθε κατηγορία χρηστών και το αντίστοιχο
κόστος διαχείρισης. Να ενημερώνει
αναλυτικά τους δημιουργούς σχετικά με τον
κανονισμό διανομής. Να διαχειρίζεται
αποτελεσματικά τα δικαιώματα των
δημιουργών, ιδιαίτερα στο χώρο της
τηλεόρασης και του ραδιοφώνου, όπου τα
έσοδά της είναι σκανδαλωδώς χαμηλά σε σχέση
με τα αντίστοιχα στις άλλες ευρωπαϊκές
χώρες. Να ενημερώνει τους δημιουργούς
σχετικά με τα έσοδα που παρακρατεί από τους
αλλοδαπούς οργανισμούς (10%) για κοινωνικούς
και πολιτιστικούς σκοπούς και με ποια
κριτήρια διαθέτει αυτά στους τυχόν
αποδέκτες.
Σε
επιστολή τους οι παραπάνω καλλιτέχνες
σημειώνουν μεταξύ άλλων «πληροφορούμεθα
ότι η ΑΕΠΙ, προκειμένου να αποκρούσει την
καταγγελία, συλλέγει υπογραφές μελών της -
συναδέλφων μας, παραπληροφορώντας τους ότι
πίσω από τους καταγγέλλοντες βρίσκονται
δισκογραφικές εταιρίες και άλλοι χρήστες
που επιθυμούν να διαλύσουν την ΑΕΠΙ.
Ομως
αν συμβούν τα παραπάνω που ζητούν με την
καταγγελία τους οι συνθέτες, το σύνολο των
μελών της ΑΕΠΙ θα έχει μόνο όφελος. Γι' αυτό
οι παραπάνω δημιουργοί καλούν όλους τους
Ελληνες δημιουργούς να εκφράσουν έμπρακτα
την υποστήριξή τους στα αιτήματα της
καταγγελίας. Πληροφορίες για υπογραφή
υποστήριξης: 010-3637487, 010-3633662».
Ηδη
την υποστήριξή τους έχουν εκφράσει: Ευανθία
Ρεμπούτσικα, Ορφέας Περίδης, ΠΥΞ ΛΑΞ,
Αλκίνοος Ιωαννίδης, Νένα Βενετσάνου, Νίκος
Ζούδιαρης, Παρασκευάς Καρασούλος, Δημήτρης
Παπαδημητρίου κ.ά.
(Εφημερίδες)
ΣΤΗ
Δικαιοσύνη κατέφυγε ο συνθέτης ΓΙΑΝΝΗΣ
ΓΛΕΖΟΣ
Στη
δικαιοσύνη καταφεύγει πάλι ο συνθέτης
Γιάννης Γλέζος, ζητώντας αποζημίωση ύψους 1
δισ. δρχ. από τη «Sony» και την ΑΕΠΙ. Οπως
δήλωσε σε χτεσινή συνέντευξη Τύπου, «μετά
την απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων
εναντίον της "Sony" για την παράνομη
κυκλοφορία του CD που περιείχε τραγούδι του
χωρίς την άδειά μου (του δίσκου «Αντώνης
Ρέμος - Μια νύχτα μόνο»), περίμενα
τουλάχιστον μια δημόσια έκφραση συγνώμης
και μια δήλωση ότι στο μέλλον θα είναι
προσεκτικές με τη διαχείριση του έργου των
δημιουργών που τους έχει ανατεθεί».
Ο
συνθέτης είπε ότι θ' αποσύρει τις αγωγές,
μόνο εάν η δισκογραφική εταιρία και η ΑΕΠΙ
δεσμευτούν δημοσίως, μέχρι τις 31/5, ότι στο
μέλλον εγγράφως θα ρωτούν τους δημιουργούς
προτού προχωρήσουν σε επανεκτελέσεις και
διασκευές έργων τους. Ανέφερε ότι το ποσόν
που του επιδικαστεί θα το διαθέσει για τη
δημιουργία νέου εισπρακτικού φορέα
προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας,
που θα σέβεται τα μέλη του και για νέα
ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία που θα
σέβεται τους δημιουργούς. Ο Γ. Γλέζος
κατήγγειλε τη σύμβασή του με την ΑΕΠΙ και
καλεί τους συνθέτες και την ΕΜΣΕ να
τοποθετηθούν δημόσια στο θέμα, καθώς «δεν
είναι προσωπικό, αλλά αφορά όλα τα μέλη της».
(Ριζοσπάστης)
ΜΑΙΟΣ 2002
Α. Ε. Π.
Ι.
Αποφασισμένη
πάση θυσία και επιστρατεύοντας κάθε μέσο
προκειμένου να διατηρήσει το μονοπώλιο στο
χώρο της διαχείρισης των πνευματικών
δικαιωμάτων, η Ανώνυμη Εταιρία Πνευματικής
Ιδιωκτησίας(ΑΕΠΙ) ενημέρωσε χτες τα μέλη
της και δημοσιογράφους για την αναστολή της
απόφασης της Επιτροπής Ανταγωνισμού και
την εκδίκαση της υπόθεσης (9/12) στο
Διοικητικό Εφετείο. Θυμίζουμε ότι η
Επιτροπή Ανταγωνισμού, τον περασμένο Ιούλη,
επέβαλε πρόστιμο 500.000 ευρώ στην ΑΕΠΙ, για
κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης στην αγορά,
μετά από καταγγελία των μουσικοσυνθετών
Σταύρου Ξαρχάκου, Νίκου Κυπουργού,
Παναγιώτη Καλατζόπουλου, Θάνου
Μικρούτσικου, Νικόλαου Μαμαγκάκη, Γιώργου
Κουμεντάκη και της Ενωσης Ελλήνων
Μουσουργών. Η Επιτροπή, επίσης, απειλεί την
ΑΕΠΙ με πρόστιμο 5.000 ευρώ για κάθε μέρα που
θα καθυστερεί να συμμορφωθεί στην υπόδειξή
της να τροποποιήσει, μέσα σε ένα τρίμηνο,
τις συμβάσεις διαχείρισης, ώστε οι
πνευματικοί δημιουργοί να έχουν την
επιλογή ανάθεσης και όλων και ορισμένων
μόνον εκ των 12 κατηγοριών εξουσιών που
απαριθμούνται στην απόφαση GEMA II της ΕΕ.
Επίσης, η ίδια ποινή ισχύει αν η ΑΕΠΙ δε
διαμορφώσει, εντός τριμήνου από την
κοινοποίηση της απόφασης, τις προμήθειες
που εισπράττει από τους δημιουργούς στο 15%
επί των εισπράξεων. Σήμερα αυτό το ποσοστό
που καρπούται η ΑΕΠΙ φθάνει και στο 37%!
Η μείωση αυτού
του ποσοστού φαίνεται πως «πονάει»
περισσότερο την ΑΕΠΙ. Οσο για τα
επιχειρήματα του τύπου «η δίκη δεν αφορά
δημιουργούς αλλά είναι ένας ακήρυχτος
πόλεμος μεταξύ δημιουργών ΑΕΠΙ και χρηστών»
προκαλεί το ερώτημα αν η νομική σύμβουλος
της ΑΕΠΙ θεωρεί χρήστες τους
προαναφερόμενους δημιουργούς που
κατέφυγαν στην Επιτροπή Ανταγωνισμού,
καθώς αυτοί είναι όλοι δημιουργοί.
Βέβαια, το
θέμα έχει πάρει πια μεγάλες διαστάσεις και
ο κίνδυνος που - για μια ακόμη φορά -
δημιουργείται είναι η διάσπαση των
δημιουργών, οι οποίοι θα έπρεπε να έχουν
κοινό μέτωπο διεκδίκησης και προστασίας
των πνευματικών τους δικαιωμάτων. Η
προστασία, εξάλλου, των πνευματικών
δικαιωμάτων, κατοχυρωμένη από το νόμο, θα
έπρεπε να είναι υπόθεση των ίδιων των
δημιουργών και να μη χρειάζεται «προστάτες»,
οι οποίοι ουσιαστικά το μόνο που
προστατεύουν είναι τα δικά τους συμφέροντα
και όχι των δημιουργών.
(από το «Ριζοσπάστη»)
Η ΑΕΠΙ
στην αντεπίθεση
Με κίνηση
πανικού της κερδοσκοπικής ΑΕΠΙ, που
επιδιώκει να διατηρήσει το μονοπώλιο της
στον τομέα είσπραξης - διαχείρισης των
πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων,
έμοιαζε η χτεσινή συνέντευξη Τύπου
δημιουργών του ελληνικού τραγουδιού. Οι
δημιουργοί δήλωσαν τη στήριξή τους στην
ΑΕΠΙ, δύο μέρες πριν τη συζήτηση ενώπιον της
Επιτροπής Ανταγωνισμού της καταγγελίας που
υπέβαλαν κατά της ΑΕΠΙ οι Σταύρος Ξαρχάκος,
Θάνος Μικρούτσικος, Νίκος Μαμαγκάκης,
Παναγιώτης Καλαντζόπουλος, Νίκος Κυπουργός,
Γιώργος Κουμεντάκης, καταγγελία που
στηρίζουν πολλοί ακόμη δημιουργοί.
Θυμίζουμε ότι με την καταγγελία ζητούν να
υποχρεωθεί η ΑΕΠΙ (ο μόνος σχετικός
κερδοσκοπικός οργανισμός στην Ευρώπη) να
μειώσει τις προμήθειές της (37,5% για τα
εκτελεστικά, 25% για τα μηχανικά). Να
καταβάλει στους δημιουργούς τούς τόκους
που προκύπτουν από τα δικαιώματά τους, τα
οποία, όπως και τους τόκους παράνομα
καρπώνεται η ίδια από το 1930. Να επιτρέπει το
διαχωρισμό και την ατομική διαχείριση
κάποιων δικαιωμάτων και να ενημερώνει
αναλυτικά τους δημιουργούς για τις
συνολικές εισπράξεις από κάθε κατηγορία
χρηστών και το αντίστοιχο κόστος
διαχείρισης. Να ενημερώνει αναλυτικά τους
δημιουργούς για τον κανονισμό διανομής και
να διαχειρίζεται αποτελεσματικά τα
δικαιώματα των δημιουργών, ιδιαίτερα στη
ραδιοτηλεόραση, κλπ.
Από τους
παραβρισκόμενους στη συνέντευξη Τύπου δε
διασαφηνίστηκε με ποια σημεία της
καταγγελίας διαφωνούν. Η λογική λέει ότι θα
έπρεπε όλοι οι δημιουργοί να θυμηθούν τις
διχαστικές μεθοδεύσεις της ΑΕΠΙ πριν
είκοσι περίπου χρόνια, οι οποίοι κόστισαν
και τη διάσπαση του σωματείου των συνθετών -στιχουργών
και ενωμένοι να προστατέψουν, επιτέλους, τα
δικαιώματα της δικής τους δουλιάς, μέσα από
δικό τους συλλογικό φορέα διαχείρισης των
δικαιωμάτων.
Επόμενα
προκαλεί απορία πώς κάποιοι «διαβάζουν»
την καταγγελία ομοτέχνων τους ως «κίνδυνο»
να κλείσει η ΑΕΠΙ. Αυτόν το «φόβο» σπέρνει η
ίδια η ανώνυμη εταιρία, επενδύοντας στα
υπαρκτά προβλήματα των δημιουργών για την
είσπραξη των πνευματικών τους δικαιωμάτων.
Προβλήματα, που θα λύνονταν μόνο μέσα από το
δικό τους, μη κερδοσκοπικό οργανισμό
συλλογικής διαχείρισης (όπως προβλέπει ο
νόμος).
Ομως, με
ευθύνη της πολιτείας, κυρίως του ΥΠΠΟ, αντί
να περιοριστεί και συρρικνωθεί,
διαιωνίζεται και αυξάνεται η μονοπωλιακή,
ανεξέλεγκτη δράση και κερδοσκοπία της
ιδιωτικής, μεταπρατικής ΑΕΠΙ.
Οι
καλλιτέχνες, στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου,
μίλησαν για τα «καλώς κείμενα της ΑΕΠΙ» (!!!),
και άφησαν υπονοούμενα για «ύποπτες
προθέσεις» όσων κρύβονται και ωφελούνται
από την καταγγελία των έξι συνθετών.
Χαρακτήρισαν αυτόκλητους σωτήρες τους
καταγγέλλοντες, και «ύποπτο» το ρόλο
δισκογραφικών εταιριών. Επαινώντας την
ΑΕΠΙ, τα «σενάρια» περί «σκοτεινών κύκλων»
ενίσχυσε ειρωνικά ο πληρεξούσιος δικηγόρος
των δημιουργών στην Επιτροπή Ανταγωνισμού
του υπουργείου Εμπορίου, Κρ. Μεταξόπουλος.
Αφησε, μάλιστα, να αιωρείται ο «φόβος» ότι
αν υπάρξει καταδικαστική απόφαση, λόγω
προστίμων, μπορεί να κλείσει η... φτωχούλα η
ΑΕΠΙ και να έρθει η... συντέλεια του κόσμου.
Να σημειωθεί ότι η Γραμματεία της Επιτροπής
Ανταγωνισμού (το θέμα θα συζητηθεί αύριο)
έκανε δεκτά τα αιτήματα της καταγγελίας.
Το φαινόμενο
ΑΕΠΙ
Ομως τα
προβλήματα δεν υπάρχουν μόνο μεταξύ
δικαιούχων και υπόχρεων. Προβλήματα
παρουσιάζονται και μέσα στους ιδίων
συμφερόντων κόλπους, όπως συμβαίνει με την
Ανώνυμη Εταιρεία Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΑΕΠΙ),
η οποία διεκδικεί μονίμως το μονοπώλιο
είσπραξης και διαχείρισης, μονοπώλιο που το
κατείχε πολλά χρόνια πριν την ψήφιση του
νόμου Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Σιγά σιγά,
όμως η ΑΕΠΙ χάνει αυτό το μονοπώλιο, καθώς ο
νόμος δίνει το δικαίωμα δημιουργίας
Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης
Δικαιωμάτων, στους οποίους οι δημιουργοί
μπορούν να αναθέτουν τη διαχείριση και
προστασία των πνευματικών και συγγενικών
δικαιωμάτων. Η ΑΕΠΙ δε φτάνει που
εισπράττει πνευματικά δικαιώματα - όντας
ένας από τους πλέον εύρωστους οργανισμούς (σύμφωνα
με πληροφορίες η ΑΕΠΙ έχει αδιάθετα 6 δισ.) -
απαιτούσε να γίνει εισπράκτορας και των
συγγενικών δικαιωμάτων. Προσέφυγε, μάλιστα,
στο δικαστήριο για αναστολή της απόφασης
του υπουργού Πολιτισμού να δώσει στην ΑΕΠΙ
το δικαίωμα είσπραξης των πνευματικών όχι
όμως και των συγγενικών δικαιωμάτων. Εχει,
επίσης, προσφύγει στο Συμβούλιο της
Επικρατείας με αίτηση ακύρωσης της
υπουργικής απόφασης.
Σκούρα, όμως, τα
βρήκε τελευταία η ΑΕΠΙ καθώς οι συνθέτες
Σταύρος Ξαρχάκος, Θάνος Μικρούτσικος, Νίκος
Μαμαγκάκης, Παναγιώτης Καλατζόπουλος,
Νίκος Κυπουργός και Γιώργος Κουμεντάκης
υπέβαλαν (από το 1996) καταγγελία κατά της
ΑΕΠΙ, ενώπιον της Επιτροπής Ανταγωνισμού (θα
συζητηθεί στις 3 του Μάρτη), με την οποία οι
καλλιτέχνες ζητούν να υποχρεωθεί η ΑΕΠΙ να
μη λειτουργεί καταχρηστικά στις σχέσεις
της με τους δημιουργούς.
Συγκεκριμένα
ζητούν να υποχρεωθεί η ΑΕΠΙ: Να μειώσει τις
προμήθειές της, που είναι 37,5% για τα
εκτελεστικά και 25% για τα μηχανικά. Να
καταβάλει στους δημιουργούς τους τόκους
που προκύπτουν από τα δικαιώματά τους, τα
οποία από το 1930 καρπώνεται η ίδια παράνομα.
Να επιτρέπει το διαχωρισμό δικαιωμάτων και
την ατομική διαχείριση κάποιων δικαιωμάτων,
όπως κινηματογραφικές ταινίες ή συναυλίες.
Να ενημερώνει αναλυτικά τους δημιουργούς
για τα συνολικά έσοδα που εισπράττει από
κάθε κατηγορία χρηστών και το αντίστοιχο
κόστος διαχείρισης. Να ενημερώνει
αναλυτικά τους δημιουργούς σχετικά με τον
κανονισμό διανομής. Να διαχειρίζεται
αποτελεσματικά τα δικαιώματα των
δημιουργών ιδιαίτερα στο χώρο της
τηλεόρασης και του ραδιοφώνου όπου τα έσοδά
της είναι σκανδαλωδώς χαμηλά σε σχέση με τα
αντίστοιχα στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Να
ενημερώνει τους δημιουργούς σχετικά με τα
έσοδα που παρακρατεί από τους αλλοδαπούς
οργανισμούς (10%) για κοινωνικούς και
πολιτιστικούς σκοπούς και με ποια κριτήρια
διαθέτει αυτά στους τυχόν αποδέκτες.
Σημειώνουμε,
τέλος, ότι παρόμοια καταγγελία έχει γίνει
και από την ΕΜΣΕ κατά της ΑΕΠΙ το 2000και η οποία «περιμένει» της σειρά της
για συζήτηση.
Η
ΑΕΠΙ εκμεταλλεύεται τους καλλιτέχνες
Πρόστιμο της
τάξεως των 500.000 ευρώ επέβαλε η Επιτροπή
Ανταγωνισμού στην Ανώνυμη Εταιρεία
Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΑΕΠΙ), εκτιμώντας
ότι η ΑΕΠΙ, κατέχοντας δεσπόζουσα θέση στην
αγορά, εκμεταλλεύεται τους καλλιτέχνες και
δημιουργούς.
Η Επιτροπή
Ανταγωνισμού «απειλεί» την ΑΕΠΙ με
χρηματική ποινή 5.000 ευρώ για κάθε ημέρα μη
συμμόρφωσης στα νέα δεδομένα που πλέον
προσδιορίζονται για τις σχέσεις
συνεργασίας, που έχει ήδη ή που πρόκειται να
αναπτύξει με τους δημιουργούς. Η ΑΕΠΙ
υποχρεώνεται επίσης σε τρίμηνο διάστημα να
διαμορφώσει τις παρακρατήσεις - προμήθειες
που επιβάλλει στους αντισυμβαλλομένους της
δημιουργούς για την είσπραξη των μηχανικών
και ειδικότερα των φωνογραφικών τους
δικαιωμάτων κατά ανώτατο όριο στο 15% επί των
εισπράξεων.
Η Επιτροπή
απευθύνει, τέλος, σύσταση στην ΑΕΠΙ, για τη
βελτίωση της πληροφόρησης δημιουργών και
χρηστών, να δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της
στο διαδίκτυο αφ' ενός τα εκάστοτε ισχύοντα
αμοιβολόγια και τον κανονισμό διανομής και
αφ' ετέρου τα ποσά που προκύπτουν βάσει
συμφωνιών αμοιβαιότητας από την
παρακράτηση 10% επί των δικαιωμάτων δημόσιας
εκτέλεσης που η ΑΕΠΙ εισπράττει για
λογαριασμό αλλοδαπών οργανισμών
συλλογικής διαχείρισης και τα κριτήρια
διάθεσής του για πολιτιστικούς και
κοινωνικούς σκοπούς.
Πέμπτη
24 Ιανουαρίου 2002
Και ένα
άρθρο του Μιχάλη ΚΑΪΤΑΝΤΖΙΔΗ στην
Ελευθεροτυπία στις 17 Ιουλίου 2003.
Και
ρήτρα αν δεν μειώσει τα ποσοστά της κάτω από
15%
Πρόστιμο 500.000 ευρώ για
τα «έτσι θέλω» της ΑΕΠΙ
Καθεστώς πλήρους
αδιαφάνειας στη διαχείριση των δικαιωμάτων
των δημιουργών του τραγουδιού (συνθέτες,
στιχουργοί, παραγωγοί).
Το εφαρμόζει η ΑΕΠΙ που παρακρατεί
ληστρικά ποσοστά επί των εισπράξεων, όπως
διαπίστωσε .
Η Επιτροπή επιλήφθηκε του θέματος μετά από
προσφυγή των Σταύρου Ξαρχάκου, Θάνου
Μικρούτσικου, Νίκου Μαμαγκάκη και άλλων.
Και η Επιτροπή, επέβαλε πρόστιμο 500.000 ευρώ
(170 εκατ. δραχμές) στην ΑΕΠΙ.
Το κυριότερο όμως, την υποχρεώνει μέσα σε 3
μήνες από τη δημοσίευση της απόφασης να
τροποποιήσει τις συμβάσεις με τις οποίες οι
πνευματικοί δημιουργοί τής αναθέτουν τη
διαχείριση των εσόδων και να μειώσει τα
ποσοστά που παρακρατεί σε 15% κατ' ανώτατο
όριο, με ποινή 5.000 ευρώ για κάθε μέρα
καθυστέρησης της συμμόρφωσης.
Η απόφαση αυτή αλλάζει άρδην το καθεστώς
διαχείρισης των δικαιωμάτων των
πνευματικών δημιουργών εκ μέρους των
εξειδικευμένων εταιρειών, καθώς επιπλέον
υποχρεώνει τις τελευταίες να δημοσιοποιούν
όλα τα στοιχεία που αφορούν τις αμοιβές
τους και τον κανονισμό διανομής των ποσών
που εισπράττονται.
Από το σκεπτικό της πολυσέλιδης απόφασης
προκύπτουν σημαντικά στοιχεία για τον
καταχρηστικό τρόπο με τον οποίο η ΑΕΠΙ εκμεταλλευόταν
τη δεσπόζουσα θέση της στην αγορά, καθώς:
* Αρνείται αδικαιολόγητα τη διαχείριση
μέρους μόνο των δικαιωμάτων των
πνευματικών δημιουργών, με αποτέλεσμα οι
τελευταίοι λόγω της θέσης της στην αγορά να
υποκύπτουν στους όρους τους οποίους
μονομερώς επιβάλλει.
* Καθορίζει αμοιβές για τη διαχείριση των
δικαιωμάτων που κυμαίνονται από 25% έως 37,5%
επί των εσόδων, τη στιγμή που ο αντίστοιχος
μέσος όρος των Οργανισμών Συλλογικής
Διαχείρισηςκυμαίνεταιαπό 4,75%-25%.
* Διανέμει τα ποσοστά με την παρέλευση
εξαμήνου από το εξάμηνο κατά το οποίο
εισπράχθηκαν (συνολικώς δηλαδή από 6 έως 12
μήνες).
* Δεν αποδίδει στους δημιουργούς τους
τόκους που αποφέρει η εκμετάλλευση των
δικαιωμάτων, σε αντίθεση με τις αντίστοιχες
ξένες εταιρείες.
Δεν λογοδοτεί
* Δεν προβαίνει σε πλήρη λογοδοσία για τις
εισπράξεις, τα έσοδα και τα έξοδα.
* Παρακρατά το 10% από τα δικαιώματα δημόσιας
εκτέλεσης ξένων έργων, τα οποία πρέπει να
διαθέτει για την ενίσχυση πολιτιστικών
δραστηριοτήτων των μελών της, χωρίς ποτέ να
κάνει απολογισμό για τη διάθεση των ποσών
αυτών.
* Δεν διαθέτει δημοσιευμένο αμοιβολόγιο, με
αποτέλεσμα η διαχείριση να καθίσταται
αδιαφανής.
* Δεν διασφαλίζει τα δικαιώματα των
δημιουργών έναντι των ραδιοτηλεοπτικών
μεταδόσεων των έργων τους, καθώς ελάχιστα
έσοδα πραγματοποίησε από τους
ραδιοσταθμούς και μηδενικά από τους
τηλεοπτικούς σταθμούς. Να τι έγραψε η Βάνα
Φωτοπούλου στις 30 Οκτωβρίου 2003: Μέχρι και τα
Σούπερ Μάρκετ «χαρατσώνει» με πολλά
εκατομμύρια για τη μουσική που παίζουν για
τους πελάτες. Τα λεφτά όμως ποιοι τα
παίρνουν βρε λωποδύτες;
Σούπερ μάρκετ άνευ
μουσικής λόγω ΑΕΠΙ
Τη μουσική
χρησιμοποιούν τα κάθε είδους καταστήματα,
και τα σούπερ μάρκετ φυσικά, προκειμένου να
δημιουργήσουν ατμόσφαιρα κατάλληλη για
υπερκατανάλωση. Οταν όμως η εταιρεία που
διαχειρίζεται τα πνευματικά δικαιώματα, η
γνωστή ΑΕΠΙ, μετράει τετραγωνικά και
χαρατσώνει τη μουσική, τότε οι επιχειρήσεις,
τα σούπερ μάρκετ στη συγκεκριμένη
περίπτωση, σταματούν τη μετάδοσή της.
Αυτό θα ισχύσει από σήμερα,
σύμφωνα με ανακοίνωση του Συνδέσμου
Επιχειρήσεων Σούπερ Μάρκετ, λόγω της
επίμονης άρνησης της ΑΕΠΙνα συζητήσει με τις επιχειρήσεις το
ύψος του «αμοιβολογίου», το οποίο μέχρι
τώρα επιβάλλει αυθαίρετα και μονομερώς και
με όπλο την ποινική τους δίωξη.
Σύμφωνα με τον ΣΕΣΜΕ, «τα ποσά που
εισπράττει η ΑΕΠΙ
μόνον από τα σούπερ μάρκετ ανέρχονται σε
πολλά εκατομμύρια ευρώ το χρόνο και είναι
δυσβάστακτα και άρα ασύμφορα για τις
επιχειρήσεις», ιδίως σε μια εποχή που
καταβάλλουν συντονισμένες προσπάθειες
περιορισμού των εξόδων τους, προκειμένου να
συγκρατήσουν ή και να μειώσουν τις τιμές
των προϊόντων. Ετσι, είναι αδύνατον να
δεχτούν την αυθαίρετη επιβάρυνσή τους.
Τέλος, ο ΣΕΣΜΕ καλεί την ΑΕΠΙ,
η οποία ως γνωστόν τιμωρήθηκε πρόσφατα με
υψηλό πρόστιμο από την Επιτροπή
Ανταγωνισμού, να προσέλθει σε
διαπραγματεύσεις για την από κοινού
συμφωνία ως προς το ύψος του ποσού που κάθε
κατάστημα θα της καταβάλλει, όταν μεταδίδει
μουσική.
Θα τελειώσουμε την παράθεση πληροφοριών με
ένα άρθρο της Φωτεινής Μπάρκα που γράφτηκε
στις 17 Ιουλίου 2003. Κατά τα άλλα η ΑΕΠΙ ζει
και βασιλεύει καιΚαλλιτέχνες
καικοινό ΛΗΣΤΕΥΕΙ.
Αντιδράσεις
από την απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού
για την ΑΕΠΙ
Η Επιτροπή δεν είδε «ύποπτα
κέντρα»
Όταν
ενάμιση χρόνο πριν, ενώπιον των μελών της
Επιτροπής Ανταγωνισμού του υπουργείου
Εμπορίου, ξεκινούσε η συζήτηση της
καταγγελίας έξι συνθετών κατά της Ανώνυμης
Εταιρείας Πνευματικής Ιδιοκτησίας, πολλοί
ήταν εκείνοι που μιλούσαν για μια «χούφτα»
ανθρώπων που υποκινούνται από «ύποπτα
κέντρα». Τελικά, η Επιτροπή Ανταγωνισμού
δεν είδε «ύποπτα κέντρα», αντίθετα
διαπίστωσε την παραβατική συμπεριφορά της
περιώνυμης κερδοσκοπικής ΑΕΠΙ.
Γι' αυτό και η απόφαση
δικαίωσε τις καταγγελίες των Σταύρου
Ξαρχάκου, Νίκου Κυπουργού, Παναγιώτη
Καλατζόπουλου, Θάνου Μικρούτσικου, Νίκου
Μαμαγκάκη, Γιώργου Κουμεντάκη αλλά και της
Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών. Μπορεί λοιπόν η
υπόθεση της καταγγελίας ενάντια στην ΑΕΠΙ να δίχασε τους
δημιουργούς, η απόφαση της Επιτροπής,
ελπίζουμε, να τους ενώσει καθώς όλοι θα
ωφεληθούν από τις νέες πια συμβάσεις αλλά
και τις διαφανείς διαδικασίες που πρέπει να
ισχύσουν στη διαχείριση των δικαιωμάτων
από την ΑΕΠΙ.
Η απόφαση είναι άμεσα εκτελεστή. Ακόμη κι αν
η ΑΕΠΙ
αποφασίσει να την εφεσιβάλει στο
διοικητικό εφετείο, πρέπει να συμμορφωθεί.
Σήμερα θα συνεδριάσει το διοικητικό της
συμβούλιο και ενδεχομένως θα σχολιάσει τη
δυσμενή γι' αυτήν απόφαση.
Το σημαντικότερο συμπέρασμα που εξάγεται
μετά την απόφαση-καταπέλτης είναι ότι το
ελληνικό κράτος αναγνώρισε το δικαίωμα των
δημιουργών (συνθετών, στιχουργών κ.ά.) να
επιλέγουν οι ίδιοι ποια δικαιώματά τους
θέλουν να αναθέσουν στην ΑΕΠΙ
και ποια όχι. Έδωσε, δηλαδή, η Επιτροπή, τη
χαμένη εδώ και 70 χρόνια (από το 1930 που
ιδρύθηκε η ΑΕΠΙ) ελευθερία στο
δημιουργό, καταγγέλλοντας την «αδικαιολόγητη
άρνησή της, να δεχθεί τη μερική ανάθεση». Η
στάση της ήταν ή όλα ή τίποτα.
Ένα δεύτερο σημείο στο οποίο πρέπει να
σταθούμε είναι η μείωση της προμήθειας όσον
αφορά τα μηχανικά δικαιώματα. Η απόφαση
ορίζει ανώτατο όριο το 15% επί των εισπράξεων.
Να θυμίσουμε απλώς ότι όταν κατατέθηκε η
καταγγελία το 1996, η προμήθεια της ΑΕΠΙ
για τα μηχανικά ήταν 25%. Όταν άρχισε η
συζήτηση το ποσοστό έπεσε στο 21% και εσχάτως
έγινε 18,5%.
Αντίθετα η προμήθειά της, όσον αφορά τα
εκτελεστικά δικαιώματα, δεν αλλάζει. Η
επιτροπή έκρινε ότι οι «αποκλίσεις των
ποσοστών έναντι εκείνων των αλλοδαπών
εισπρακτικών οργανισμών, δεν είναι τέτοιας
έκτασης, ώστε να προκύπτει ανεπιφύλακτα
καταχρηστική συμπεριφορά». Ετσι παρά το
γεγονός ότι η ΑΕΠΙ
εισπράττει το 37,5% επί των εσόδων για τα
εκτελεστικά (όταν το αντίστοιχο ποσοστό έξω
είναι 25%) δεν στοιχειοθετείται παράβαση.
Ικανοποίηση και σκεπτικισμός
*«Είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος από την
απόφαση γιατί δικαιώνει πλήρως μία
προσπάθεια που ξεκίνησε από το 1996 για την
αντιμετώπιση της αλλαζονικής και
καταχρηστικής συμπεριφοράς της ΑΕΠΙ απέναντι στους
δημιουργούς» τονίζει ο δικηγόρος Γεώργιος-Ανδρέας
Ζάννος.
«Ολο αυτό το χρονικό διάστημα οι
καταγγέλλοντες συνθέτες αντιμετώπισαν την
αμφισβήτηση και την αποδοκιμασία όχι μόνον
από την ίδια την ΑΕΠΙ
αλλά και από συναδέλφους τους. Το τελικό
όμως αποτέλεσμα όχι μόνον τους δικαιώνει,
αφού η απόφαση έκανε δεκτά τα σημαντικότερα
θέματα της καταγγελίας, αλλά θα
λειτουργήσει και προς όφελος όλων των
δημιουργών».
«Η επιβολή του προστίμου» (σ.σ.: 500.000 ευρώ),
επισημαίνει ο κ. Ζάννος, «αποτελεί και μία
προειδοποίηση για την ΑΕΠΙ
ότι δεν μπορεί να λειτουργεί ανεξέλεγκτα
ούτε να αγνοεί τις υποχρεώσεις που έχει ως
διαχειριστής των δικαιωμάτων των
δημιουργών. Ελπίζω η απόφαση αυτή να
συμβάλει στο να αλλάξει στάση η ΑΕΠΙ
και να επιδιώκει πλέον να λύνει τα
προβλήματα που δημιουργούνται με τους
δημιουργούς συναινετικά ώστε να μη
χρειαστεί στο μέλλον κανένας δημιουργός να
προσφύγει στην Επιτροπή Ανταγωνισμού».
*Ευχάριστη είδηση, όχι μόνο για όσους
υπέγραψαν την καταγγελία κατά της ΑΕΠΙ,
αλλά για όλους τους δημιουργούς, είναι και
για το συνθέτη Γιώργο Κουρουπό, η απόφαση.
Ως μέλος της Ενωσης Ελλήνων Μουσουργών, ο κ.
Κουρουπός στέκεται στις δεσμεύσεις περί
διαφάνειας, στη μείωση των ποσοστών, ενώ
προτείνει την εξισορρόπηση ανάμεσα στα
υπερκέρδη και στην έρευνα της μουσικής που
τόσο λείπει από τη χώρα μας.
Εχοντας την εμπειρία της γαλλικής
εταιρείας SACEM, της οποίας είναι μέλος, που
αφενός εισπράττει από παντού και με
μεγαλύτερη ακρίβεια τα ποσά των
δικαιωμάτων των δημιουργών, αφετέρου
πριμοδοτεί την έρευνα στη μουσική ακόμη και
την πρώτη εκτέλεση έντεχνου έργου, ο
συνθέτης προτείνει το Σωματείο Ελλήνων
Μουσουργών ως το φορέα που μπορεί να
δουλέψει προς αυτή την κατεύθυνση, έστω και
συμβουλευτικά. «Η SACEM αναδιανέμει τα
κεφάλαιά της υπέρ των δημιουργών που
ασχολούνται με τη μη εμπορική μουσική, π.χ.
την έντεχνη, παραγγέλνει νέα έργα και
απονέμει βραβεία εγνωσμένου κύρους»,
εξηγεί ο κ. Κουρουπός. «Πρέπει και στην
Ελλάδα ένα μέρος από τα υπερκέρδη που
εισπράττονται να διατεθεί για την ανάπτυξη
της μουσικής σκέψης» καταλήγει.
*«Το επόμενο 6μηνο που περίπου 8.000
δημιουργοί και κυρίως οι μη προβεβλημένοι
θα περιμένουν την αμοιβή τους από τα
πνευματικά δικαιώματα για να ζήσουν, θα
εισπράξουν χάρη σ' αυτή την απόφαση ένα πολύ
μικρότερο ποσοστό», υποστηρίζει ο Διονύσης
Τσακνής. «Κι αυτό γιατί το πρόστιμο των 170
εκατομμυρίων δραχμών θα το πληρώσει η
συντριπτική πλειοψηφία των δημιουργών.
Ευχαριστούμε λοιπόν που καλούμαστε να
πληρώσουμε αυτό το πρόστιμο εν ονόματι
κάποιων σκοτεινών διεκδικήσεων. Η απόφαση,
δυστυχώς, δεν λειτουργεί υπέρ των
πνευματικών δικαιωμάτων αλλά υπέρ των
πολυεθνικών δισκογραφικών εταιρειών».
*«Η απόφαση αυτή πλην των φραγμών που έθεσε
στην ΑΕΠΙ
κατέδειξε την επείγουσα ανάγκη εκ μέρους
των δημιουργών μουσικών έργων αναχάραξης
της πορείας της διαχείρισης των
πνευματικών δικαιωμάτων τους»
υπογραμμίζει η Ελλη Ρούσσου, νομική
σύμβουλος οργανισμών καλλιτεχνών. «Δεν
είναι δυνατόν στην Ελλάδα του 21ου αιώνα να
μην έχει καταφέρει η πλειονότητα των
συνθετών και στιχουργών να αναπτύξει την
αυτοδιαχείριση οργανώνοντας έναν δικό τους
μη κερδοσκοπικό οργανισμό συλλογικής
διαχείρισης και να αφήνουν τα δικαιώματά
τους στο ελεύθερο πεδίο διαχειριστικής
δράσης, εκμετάλλευσης και πλουτισμού μιας
ιδωτικής κερδοσκοπικής επιχείρησης όπως
είναι η ΑΕΠΙ».
Και η δική μας Θέση μπροστά σε όλα αυτά τα
φαινόμενα.
KINHMA ΓΙΑ ΤΟΝ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
Η κουλτούρα ήταν και είναι βασικό όργανο
της ταξικής καταπίεσης για τις μάζες και
τον εργαζόμενο λαό. Αυτή όμως και μόνο αυτή
μπορεί να γίνει το όργανο της πανανθρώπινης
δημιουργίας και της απελευθέρωσης του
ανθρώπινου είδους από κάθε καταπίεση...
Εδώ και μερικά χρόνια έχουν ανοίξει όλες οι
πόρτες για ιδιωτικοποιήσεις στον πολιτισμό,
ενώ αξίες, ήθη και ΤΕΧΝΗ αφυδατώνονται από
εταιρίες δίσκων την ώρα που τα ΜΜΕ και μια
χούφτα μεγαλοεπιχειρηματίες,
μεγαλοεκδότες και μεγαλοκαναλάρχες
επιδίδονται σ΄ ένα αλισβερίσι
δισεκατομμυρίων δραχμών προσαρμόζοντας σ΄
αυτό κάθε έννοια ενημέρωσης, ψυχαγωγίας και
πληροφόρησης. Την εποχή της χρηματιστικής
παγκοσμιοποίησης, παγκοσμιοποιείται η
υποκουλτούρα, η αποχαύνωση, ισοπεδώνοντας
κάθε έννοια πολιτισμού και πνευματικής
αναβάθμισης. Την ώρα αυτή, λοιπόν, που όλα
γύρω ισοπεδώνονται, την ώρα που ο
πνευματικός και καλλιτεχνικός κόσμος ΣΙΩΠΑ
επικίνδυνα, σημαίνουμε συναγερμό. Γιατί
όλοι εμείς που αυτοπροσδιοριζόμαστε σαν
επαναστάτες και πνευματικοί άνθρωποι, δεν
έχουμε δικαίωμα να σιωπούμε όταν όλα γύρω
μας ισοπεδώνονται.
Το δικαίωμα στον Πολιτισμό πρέπει να γίνει
διεκδικητικό αίτημα και του εργατικού
κινήματος. Κανένας καλλιτέχνης, κανένας
μουσικός ή ποιητής ή ζωγράφος, που σέβεται
τον εαυτό του και την τέχνη που υπηρετεί δεν
έχει το δικαίωμα να ατενίζει τα
τεκταινόμενα από απόσταση. Δεν έχει το
δικαίωμα να μην παρεμβαίνει δυναμικά στα
όσα διαδραματίζονται ανάμεσα στο τρίγωνο
της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας και
των ιδιοκτητών των ΜΜΕ, εταιριών δίσκων και
όσων ασχολούνται με τον πολιτισμό. Έχουμε
καθήκον να πούμε ένα ηχηρό ΟΧΙ σ΄ αυτόν τον
πρωτοφανή μαζικό εκμαυλισμό συνειδήσεων.
Σ΄ αυτήν την ξετσίπωτη σύμφυση πολιτικής
και οικονομικής κυριαρχίας της "ευυπόληπτης"
ολιγαρχίας, που στηρίζεται στην τηλεοπτική,
ραδιοφωνική, δισκογραφική και έντυπη "βιομηχανία"
της αποχαύνωσης. Σ΄ αυτήν την υστερική
διαφήμιση και προώθηση της υποκουλτούρας,
των διάφορων Μπιγκ Μπράδερ και Μπαρ, της
διαφθοράς και της παρακμής, που
πολλαπλασιάζεται και διογκώνεται, όσο
περισσότερο μεγαλώνει η "μπάνκα". Η "μπάνκα",
πάνω στην οποία διεξάγεται το αλισβερίσι
για το ξεπούλημα του τόπου και υπογράφονται
οι συμφωνίες για το ξεκοκάλισμα του
δημόσιου πλούτου, για την άλωση του
πολιτισμού, τη διαπόμπευση των αξιών και
την αποβλάκωση του λαού, με αντάλλαγμα τη
διαφύλαξη της νομής της εξουσίας.
Φίλοι και σύντροφοι, είμαστε μάρτυρες
φαινομένων που δεν επιτρέπουν σε κανένα την
πολυτέλεια της σιωπής. Γιατί καθημερινά
παρακολουθούμε έκπληκτοι τις εξωφρενικές
και ανήθικες προσπάθειες χειραγώγησης 10
εκατομμυρίων εργαζομένων, μέσα από την
επιλεκτική, διαστρεβλωτική και - στα
σημαντικά προβλήματα αυτών των ανθρώπων -
ανύπαρκτη πληροφόρηση από τους ιδιοκτήτες
των ΜΜΕ. Καθημερινά παρακολουθούμε τον
ευτελισμό της τέχνης ενώ ένα ολόκληρο
ύποπτο και σκοτεινό κύκλωμα διαμορφώνει με
τη βοήθεια των ΜΜΕ και των εταιριών δίσκων
την υποκουλτούρα και την αποχαύνωση. "Τσακάλια"
της νύχτας, "μπαταχτσήδες" της κονόμας,
βιομήχανοι ποτών, νταβαντζήδες και έμποροι
λευκής σάρκας και ναρκωτικών, διαμορφώνουν
τη νυχτερινή διασκέδαση και την ποιότητα
της μουσικής και των τραγουδιών! Μέσα σ΄
αυτά τα κέντρα που οι περισσότεροι από εμάς
τους μουσικούς εργάζονται, διαμορφώνεται η
υποκουλτούρα της αποχαύνωσης, η οποία
διαχέεται στην κοινωνία και την βρωμίζει.
Και όπως είναι φυσικό κάποιους - όχι την
τέχνη και την καλλιτεχνική δημιουργία
βέβαια - βολεύει αυτή η κατάσταση. Οι "φίρμες"
των καψουροτράγουδων, που δημιουργούνται
και "μεγαλουργούν" πάνω στις πίστες,
εντέχνως, μεταφέρονται και έξω από αυτές,
και μέσω των ΜΜΕ και των δισκογραφικών
εταιριών γίνεται προσπάθεια να επιβληθούν
σαν πρότυπα πάνω στη νεολαία που την θέλουν
αποβλακωμένη. Η υφή και η λογική της "νυχτερινής
διασκέδασης" αποτελεί όπλο στα χέρια των
"ιδεολόγων" της αστικής τάξης, στην
προσπάθεια τους να επιβάλουν ένα τρόπο
διασκέδασης και ζωής που να εξυπηρετεί τα
συμφέροντά της.
Και πέρα από αυτά που αναφέραμε
επιγραμματικά: Ποιος μπορεί να μένει
ασυγκίνητος μπροστά στον ποταμό αίματος,
βίας, "τηλε-μαγείας", ηλεκτρονικής και
έντυπης εκπόρνευσης, ταχυδακτυλουργικής
προσφοράς της υποκουλτούρας σε 24ωρη βάση;
Είναι, άραγε, δυνατόν να παρακολουθεί
κανείς ασυγκίνητος το γεγονός πώς τα
υπουργικά γραφεία αποτελούν χώρους
ανοιχτής διαπραγμάτευσης, όπου καθορίζεται
το είδος και η ποσότητα της βοήθειας, που
προσφέρουν οι λογής χρυσοκάνθαροι της
ιδιωτικής πρωτοβουλίας, οι λογής
Λαμπράκηδες και άλλοι της ιδιωτικής
πρωτοβουλίας, στους πολιτικούς εκπροσώπους
του σήποντος καπιταλισμού, όταν οι
τελευταίοι βάζουν την υπογραφή τους για
διόγκωση των χρηματοκιβωτίων των "επενδυτών"
της αρπαχτής; Είναι τελικά ανεκτό να
γίνονται οι εργαζόμενοι, οι καλλιτέχνες,
και κυρίως οι πνευματικοί άνθρωποι αυτής
της χώρας, μάρτυρες του στησίματος και της
λειτουργίας των ηλεκτρονικών και έντυπων
Δούρειν Ίππων του μεγάλου κεφαλαίου και των
πολιτικών του εκπροσώπων για την εκπόρθηση
κάθε έννοιας αξιών και αρχών;
Έχουμε λοιπόν χρέος να αγωνιστούμε ώστε να
δημιουργηθεί ένα κίνημα, που θα έχει τη
δυνατότητα να δημιουργεί συνειδήσεις και
να παλεύει ενάντια στους αλλοτριωτές και
ευνουχιστές του Πολιτισμού. Γιατί εμείς,
αρνούμαστε τον πολιτισμό που μας
προσφέρουν, τον πολιτισμό της κρίσης και
της παρακμής, της ακραίας αλλοτρίωσης του
σύγχρονου ανθρώπου. Γιατί εμείς
προσεγγίζουμε τη σχέση της κουλτούρας με
την ιστορία από τη σκοπιά του μέλλοντος
όπου η καθολική χειραφέτηση του Ανθρώπου θα
είναι γεγονός. Η θύελλα της ιστορίας, μας
ωθεί σε ρήξης, μας ωθεί προς τα εμπρός
δίνοντας στον αγώνα μας ορίζοντες και
διάρκεια. Από την άλλη πλευρά παραμονεύει η
αλλοτρίωση και η απομόνωση. Εμπρός φίλοι
και σύντροφοι να δικαιώσουμε αυτούς που μας
πιστεύουν...
Παναγιώτης Βήχος
Δωρεάν ανταποδοτική διαφήμιση
Έναρξη Μάιος 2002
Webmaster- Σχεδιαμός και επιμέλεια σελίδας: Δημήτρης
Ανάλυση οθόνης 800Χ600- Μεγιστοποίηση παραθύρου και μεσαίο μέγεθος κειμένου για καλύτερη εμφάνιση