Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ι. ΚΑΤΣΑΓΑΝΗΣ

Όταν χαράσσονται αυτές οι γραμμές οι πιστοί του χριστοδουλικού ή «χριστεπώνυμου πλήθους» σαφέστατα παρασάγγας λιγότεροι των λαοσυνάξεων, σπεύδουν στους ναούς τους όπου οι ειδικοί της προσευχής και της αγρυπνίας ιεράρχες θα προσευχηθούν για να αφεθούν οι τελευταίες αμαρτίες μας. Κατά τα δηλωθέντα της, πρώτη και καλλίτερη πιθανόν να είναι η εκλεκτή του ΚΚΕ κ.Κανέλλη η οποία ανακάλυψε πρόσφατα ότι «ο χριστιανός ορθόδοξος δεν μπορεί παρά να είναι κομμουνιστής, γιατί δεν έχει το αίσθημα της ιδιοκτησίας!». Το θεώρημα τής εν λόγω βουλευτού θα ήταν γελοίο αν αφορούσε μόνο ένα εθνικιστικό μπάπαλο σαν κι αυτήν.

Πέραν αυτού, τα τελευταία γεγονότα στον «πυλώνα» της ελληνικής αστικής δημοκρατίας, την χριστοδουλογιοσακική εκκλησία έδειξαν με σαφήνεια το πολιτικό στίγμα του νεοελληνικού αστικού μορφώματος. Οι «αποκαλύψεις» των αστέρων των ΜΜΕ φαίνονται προς το παρόν πολύ αδύναμες να παραιτήσουν το Αρχιεπίσκοπο ο οποίος δείχνει απαραίτητος στην σύγχρονη αστική ηγεσία η οποία σύσσωμη έχει βγει επί σκηνής με τα ιστορικά της κουρέλια να κρέμονται προς θέα του κάθε πικραμένου.

Αν κανείς υποθέσει ότι ο Αβραάμ Χατζηνικολάου του ΑLPHA που είναι του Ισαάκ Κοντομηνά του ναού της Ιντεραμέρικαν, και των αδελφών αυτού, που μαζί με την θείαν πρόνοιαν ασφαλίζουν πιθανώς τους παπάδες και τα άλλα ιδρύματα της Εκκλησίας από «λοιμού, λιμού και καταποντισμού» βοήθησε την επικοινωνιακή εικόνα του αρχηγού της θα ερμηνεύσει μέρος των μέρος της πρακτικής των «χορηγών»,βοηθών ή «εχθροπρακτούντων» προς το «άγιον πρόσωπον» του Αρχιεπισκόπου. Στο παρελθόν, όπως έχουμε γράψει σε προηγούμενα φύλλα της εφημερίδας μας, το δεσποταριό συμμετείχε σχεδόν σύσσωμο σε κάθε αντιδραστική πολιτική μεθόδευση και πράξη αλλά κατάφερνε να κρύψει τις βαθιές –συστατικές σχέσεις του με το κεφάλαιο γιατί ποτέ πριν αυτό το τελευταίο δεν χαρακτηρίζονταν από την απόλυτα παρακμιακή γενική κατάσταση. Το δίδαγμα των ημερών είναι ότι ο Αρχιεπίσκοπος, ως άλλος Μακιαβέλι, προετοίμαζε από πολύ καιρό να ηγηθεί της πούρας ακροδεξιάς στην Ελλάδα και στο κομβικό σημείο η κρίση τον έριξε επί της σκηνής και δέχθηκε ένα πολύ σοβαρό πλήγμα το οποίο θα εκτιμηθεί σε συνδυασμό με ευρύτερες πολιτικές εξελίξεις. Ο άνθρωπος αυτός είναι το «πνευματικό παιδί», ο πιο ταλαντούχος εκφραστής, όλων των μαύρων δυνάμεων του ελληνικού καπιταλισμού. Η οργάνωσή του «Χρυσοπηγή» δείχνει να είναι το εκκλησιαστικό σκέλος του διαλυμένου [;] ΙΔΕΑ που μέσα στο στρατό εκπαίδευε, προστάτευε και προωθούσε τους αξιωματικούς της «εθνοσωρηρίου επαναστάσεως» των Απριλιανών χουντικών του 1967. Στις μέρες μας φανερώθηκε ότι ο Αρχιεπίσκοπος που δεν έμαθε για τη χούντα εξ αιτίας της επίμοχθης μελέτης του, είχε προσβάσεις στην ΕΥΠ για την στρατολόγηση ιερωμένων. Δέχθηκε εθιμοτυπικά [!] ομάδες ανωτέρων και ανωτάτων δικαστικών που προφανώς εμπνεύστηκαν προς τούτο από τον θεοσεβούμενο πρώην πρόεδρο του Αρείου Πάγου κ. Κόκκινο ο οποίος πολλές φορές έχει εκφράσει τους φόβους του για το έθνος. Και για να θυμηθούν οι παλιοί που γλυκάθηκαν στη μεταπολίτευση αλλά και να μαθαίνουν οι νεώτεροι ιστορικές συγγένειες, ήταν ο βασιλόφρων εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Κόλλιας, που διακρίθηκε στην υπόθεση δολοφονίας Λαμπράκη επ’ ωφελεία του ακροδεξιού εσμού, που έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός της δικτατορίας το 1967.

Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, το πιο βρώμικο και ύπουλο ίσως πρόσφατο εύρημα του ιμπεριαλισμού, δεν άφησαν ασυγκίνητο τον Αρχιεπίσκοπο και με τη βοήθεια των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ κι αυτός για τη δημιουργία ξανά της Μεγάλης Ελλάδας στην Κάτω Ιταλία με τον Βαβύλη σε ρόλο βασιλέως Πύρρου ή Νικηφόρου Φωκά. Οι χρηματοδοτήσεις του «προπύργιου του ελληνισμού» εκεί που δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας, στα Ιεροσόλυμα δηλαδή, αποδείχτηκαν πως αφορούσαν μια δράκα κολασμένων και δολοπλόκων ρασοφόρων που «ποιμένουν» δήθεν Άραβες ενώ στην ουσία μαζί με τους σιωνιστές λυμαίνονται τα έσοδα. Ας σημειωθεί ότι οι Άγγλοι ιμπεριαλιστές το 1930 έσωσαν το πατριαρχείο από χρεοκοπία γιατί, όπως ξαναγράψαμε, είναι αυτοί που κρατάνε τα σκοινιά των βαλκάνιων καραγκιοζίσκων σαν τον Χριστόδουλο και τον Ειρηναίο.

Στην παρούσα φάση της κυβερνητικής χρεοκοπίας όπου ο Καραμανλής «δείχνει ενοχλημένος» από τις παταγώδεις αποτυχίες των υπουργών του και ο κ.Παπανδρέου σκουπίζει τα γαριδάκια των συνέδρων του στο Φάληρο, η αστική ηγεσία πιστή συνέχεια της παράδοσής της δεν αποχωρίζεται το Αρχιεπισκοπικό άρωμα από το λαιμό της γιατί ξέρει ότι θα κόψει μέλη του κεντρικού νευρικού συστήματός της αν το επιχειρήσει.

Τα φιλολογήματα του χωρισμού εκκλησίας-κράτους, με διάλογο μάλιστα, είναι για πλάκα. Στην φάση αυτή ένα τέτοιο πράγμα θα σήμαινε μυθικές αποζημιώσεις στην εκκλησία η οποία ως πιστή χριστιανή και εις πείσμα της παρα-ΚΚΕ κ. Κανέλλη ανεμίζει την ιερά σημαία ιδιοκτησίας της. Απ την άλλη μεριά η πολύπειρη ιεραρχία σκέπτεται που θα βρει φτηνούς παπάδες να χειροτονήσει και πως θα κρατήσει αυτούς που έχει, για να μην ξυριστούν ομαδικά, χωρίς τη θαλπωρή του κρατικού προϋπολογισμού. Άλλωστε μια γενναία αύξηση της τιμής των παρεχομένων «μυστηρίων» υπηρεσιών θα ξεσήκωνε τους πιστούς. Τα έσοδα από τα χρηματιστήρια θα σκανδάλιζαν επίσης τους πιστούς αν παρ ελπίδα οι ταγοί μας αποφάσιζαν την ιδιωτικοποίηση του ΝΠΔΔ που λέγεται Εκκλησία της Ελλάδος. Το ΚΚΕ που αντικειμενικά εκπροσωπείται από την κ.Κανέλλη δείχνει ότι του ικανοποιεί η κυρία αυτή τα εθνικιστικά του αντανακλαστικά και εκλεκτικά στηρίγματα σε σημείο τέτοιο που να μην συμφωνεί καθαρά με τις όποιες αστικές φωνές παραδοσιακά αντιμάχονται το ιερατείο. Η εθνική ανάπτυξη και τα άλλα «στάδια» της «επανάστασής» του φαίνεται να περιλαμβάνουν και τους βιοτέχνες εκκλησιαστικών ειδών.

Σ’ αυτό το περιληπτικό και υπαινικτικό πλαίσιο του άρθρου, ο Αρχιερέας των σκανδαλοποιών, κατά τον τύπον των λαοσυνάξεων που αποδείχτηκε ότι ήταν εκπαιδευτικά γυμνάσια των «μαθητών» του, προσπαθεί να ανανεώσει την επαφή του με τις φτωχές και γρήγορα εξαθλιούμενες μάζες με περισσότερο μυστηριακό λόγο, αφού όλοι οι δεσποτάδες τα έριξαν στα προσφιλέστατα έργα τάχατες σκοτεινών, σατανικών και αντίχριστων δυνάμεων που χτυπάνε τον Αρχιεπίσκοπο ο οποίος τυγχάνει ο πιο καθαρός Έλλην με την προσθήκη της αποκλειστικής- αμφίδρομης μεσολάβησης προς το θεό. Οι γκρίνιες θεολόγων για το αμάρτημα της εκκοσμίκευσης της εκκλησίας δεν έχουν κανένα αντίκρισμα στις μάζες γιατί δεν είχαν ανέκαθεν κανένα ενδιαφέρον. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν «καθαρίζει» τον Αρχιεπίσκοπο αλλά περιμένει τη διαμεσολάβησή του να ξορκίσει τους δαιμόνους συνταξιούχους που δεν έχαψαν το κόλπο του Δούκα της Απάτης του ΛΑΦΚΑ. Περιμένει επίσης να ευλογήσει με την θεία του χάρη τις δυνάμεις που θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσει εναντίον των μαζών και εν τέλει κόρακας κοράκου δε βγάζει μάτι.

Η υπόθεση της εκκλησίας δεν τιτλοφορείται «η αριστερά καμιά σχέση με τη θρησκεία» γιατί τούτο το θέμα δεν λύνεται με μια απλή φράση αποστασιοποίησης και εξορκισμού. Ο Μάρξ όταν έγραφε στα 1844 την εισαγωγή στη «Κριτική της Εγελιανής Φιλοσοφίας του Κράτους και του Δικαίου» κατέδειχνε πως η σχέση αυτή πρέπει να είναι πεδίο της επαναστατικής κριτικής. Ο Αρχιεπίσκοπος και η Ιεραρχία στη παρούσα φάση της νεοελληνικής εμπλοκής της επαναστατικής διαδικασίας, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του πυρήνα της αστικής ηγεσίας και γι αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται αναλόγως. Κατά βάθος η αστική τάξη προσβλέπει σ αυτούς σε μια εποχή που τα κόμματα εξουσίας της δεν έχουν κανένα νέο ιδεολόγημα και η κρίση τσακίζει κόκαλα. Ως εκ τούτου οι προτάσεις που καταγράφτηκαν στο προηγούμενο φύλλο της εφημερίδας μας είναι άμεσης αναγκαιότητας.

Ο κ. Χριστόδουλος είναι στα αποδυτήρια αγκαλιά με τα μέλη του ακροδεξιού εσμού του μετά το ημίχρονο του πρόσφατου ματς. Εάν βγει «κοντύτερος» που εύχονται διάφοροι ή γυμνός νάνος εξαρτάται από τον χαρακτήρα των μαζικών αγώνων και όχι από τους ανούσιους «θυμούς» και «καταδίκες» διάφορων τεμπέληδων της μέχρι τούδε εύπορης κοιλάδας των Σοφοκλεϊστών.

Από τη ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ