|
"Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ" Θρησκεία και Εκκλησίες στον σύγχρονο κόσμο |
||
|
Τι να
οσμίζονται άραγε τα μαύρα κοράκια ένθεν
και ένθεν του Αιγαίου και θέλουν να
παίξουν κορώνα γράμματα την επίγεια
βασιλεία τους ΄η μωραίνει κύριος ους
βούλεται απώλεσε; |
ΔΕΞΙΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ, ΑΡΙΣΤΕΡΑ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ παρακολουθώντας τη
διαμάχη των θρησκευτικών μας «ποιμένων»
Χριστόδουλου και Πατριάρχη,
δημοσιεύει σήμερα ένα εξαιρετικό
άρθρο του συνεργάτη μας ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΚΑΤΣΑΓΑΝΗ, το οποίο ρίχνει πλήρες φως στα
παρασκήνια και τις ίντριγκες των δυο
εκπροσώπων της ορθόδοξης εκκλησίας
της Ελλάδας. Εμνήσθη στίχων
βυζαντινών «ζερβά ο βασιλιάς, δεξιά ο
πατριάρχης» ΄η κάπως έτσι το λέγαν και
το ψιθυρίζει ως όναρ, όταν βρίσκεται
εν κατακλίσει εις την Μονήν Πετράκη. Ο Αρχιεπίσκοπος
μας φαίνεται πως λίγο καιρό ξαποσταίνει
και ξανά προς τη δόξα τραβά. Ο αρχηγός
της ακροδεξιάς στην Ελλάδα, αφού
κατάφερε να εκλεγεί στην κορυφή της
ιεραρχίας συκοφαντώντας τους
ανταγωνιστές του για οικονομικές
ατασθαλίες, οι οποίες ποτε δε
αποδέχτηκαν, ξεκίνησε μια χωρίς
προηγούμενο επίθεση σε ότι δεν
συνδέεται με το παπαδαριό του. Θα πρέπει να
θυμηθούμε ότι ο εν λόγω ιεράρχης ήταν
ηγέτης της οργάνωσης «Χρυσοπηγή»,
τακτικός αρθρογράφος του
συγκροτήματος Λαμπράκη και εκλεκτός
του Αρσένη, μιας και αυτός παραμέρισε
για χάρη του το λεγόμενο «τριπρόσωπο»,
τη δυνατότητα δηλαδή του Υπουργού να
επιλέγει έναν εκ των τριών που
προτείνει με εκλογές η ιεραρχία.
Ωθούμενος ο Χριστόδουλος από την
οριστική κλίση προς τα δεξιά της
πασοκικής διακυβέρνησης
τα ζητάει όλα. Οι υπουργοί παλαιών και
νέων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ δεν έχαναν
ευκαιρία να του φιλούν το χέρι, να του
δίνουν άφθονα χρήματα και προνομία
τόσο για να τα έχουν καλά με την ψυχή
τους και το χριστεπώνυμο πλήθος που
τους ψηφίζει, αλλά προπαντός γιατί η
εκκλησία της Ελλάδος είναι ένας
παλιός και γνήσιος καπιταλιστικός
πυλώνας, αν σκεφτεί κανείς την αμύθητη
περιούσια της, τις επιχειρήσεις της -
τίμημα για το διαμεσολαβητικό της
ρόλο στη σωτηρία μας. Έτσι ο «αχάριστος»
αρχιεπίσκοπος οργάνωσε μεγάλες
διαδηλώσεις με τη συμμετοχή
πληβειακών στρωμάτων του λαού με
σκοπό να ανατρέψει την κυβέρνηση από
τα δεξιά, γιατί ο Σημίτης δεν έγραφε το
θρήσκευμα στις ταυτότητες. Δεν
δίστασε να πάει στο Κόσοβο μετά τον
πόλεμο για να ευλογήσει τα
στρατεύματα, αλλά και να αποφανθεί ότι
δεν υπάρχει απεμπλουτισμένο
ουράνιο. Βρέθηκε στο πλευρό του
Καρατζαφέρη στις δημοτικές και
νομαρχιακές εκλογές, χτυπώντας τη Νέα
Δημοκρατία που είχε υποψήφιο
υπερνομάρχη τον
άθλιο «αριστερό» Τζανετάκο. Η μόνη
επίσημη πρόταση που έκανε στη νεολαία
μας ήταν να μην έχει προγαμιαίες
σχέσεις. Μετά αυτά και αλλά
επιτεύγματα και τις σχέσεις του με τις
«άγιες» εκκλησίες του πρώην «υπαρκτού
σοσιαλισμού» μέσω των χρημάτων που
του δίνει η κυβέρνηση ένεκα της «εθνικής
αποστολής» του έφερε στην Αθήνα και
τον Παπα Βοϊτίλα. Πρόσφατα έβαλε στόχο
τον αντίπαλο του Οικουμενικό
Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Η ελληνική αστική
τάξη, που «γεννήθηκε γρια» κατά τον
Παντελή Πουλιόπουλο, δεν θέλησε ΄η δεν
μπόρεσε να απαλλαγεί εξ αρχής απ’
αυτό το λιβάνι και να χωρίσει κράτος-εκκλησία,
όπως έκαναν οι Ευρωπαίοι αστοί. Το
παπαδαριό ήταν πάντα συστατικό
στοιχείο συνταγματικά κατοχυρωμένο
που μέσω της απόλυτης
αντιδραστικότητας του κατέστη θεσμός
που βαραίνει την κοινωνία. ΟΙ
πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις κι όπως
αυτές εκδηλώνονται στην περιοχή,
έφεραν τον αρχιεπίσκοπο στη θέση του
άτυπου υπουργού εξωτερικών σε πολλές
περιπτώσεις, άσχετα με τη μεγάλη ΄η
μικρή δημοσιότητα. Ο Πατριάρχης
Κωνσταντινουπόλεως απ’ την άλλη
πλευρά δημιούργημα μιας άλλης εποχής,
μετά τους βαλκανικούς πολέμους, την
διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας
και τις ανταλλαγές πληθυσμών μετά την
προσφυγιά του ’22 έχασε το πιο μεγάλο
μέρος της δύναμης του και αναγκάστηκε
να παραχωρήσει το 1928 όλες σχεδόν τις
εξουσίες του στην ελληνική
εθνοκρατική εκκλησία.
Ο πρώτος αρχιεπίσκοπος Αθηνών
Θεόφιλος αντιπροσώπευε τους
μεγαλοϊδεάτες που πέρα από τον βασικό
αντίπαλο τους, την Τουρκία, εξίσου
υπολόγιζαν και το λεγόμενο κίνδυνο
της σλαβικής εξάπλωσης προς νότον. Η
έλευση της «Νέας Τάξης» και το τέλος
του σταλινισμού αναβίωσαν παλιές
διαφορές στην περιοχή με αποτέλεσμα ο
νυν πατριάρχης κλεισμένος στους πέντε
τοίχους του πατριαρχείου του στην
καρδιά της Τουρκίας είναι ντε φάκτο
αναγκασμένος να παριστάνει τον…οικολόγο
και τον συνήθη «διάπυρο προς Κύριον
ευχέτην» μόνο. Η ελληνική αστική τάξη
με τις απαιτήσεις του Χριστόδουλου να
γίνει ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης θεού
και ανθρώπων αισθάνεται ένα γαργάλημα
εν μέσω πολλαπλών κινδύνων και κλίνει
γενικά προς την οριστική
εκκοσμίκευσης της ελληνικής της ιδέας,
για να χρησιμοποιήσουμε θεολογικούς
όρους, εγκαταλείποντας μάλλον τον
πάλαι ποτε αρχηγό του γένους μας. Ο Σημίτης και ο
Παπανδρέου κάνουν την πάπια, αλλά τα
εκσυγχρονιστήρια
σαν τον Πασχαλίδη και τον Ευθυμίου
εμμέσως πλην σαφώς τάχθηκαν με το
Χριστόδουλο το καλοκαίρι, όταν
ξέσπασαν οι πρώτες αψιμαχίες μεταξύ
των «αδελφών». Ο θάνατος των δεσποτών
της Θεσσαλονίκης και της
Ελευθερούπολης Καβάλας έφερε στο
προσκήνιο το «όρος Γαριζίν ΄η στο ναό
του Σολομώντος». Ο Χριστόδουλος δεν
δέχεται έγκριση του Βαρθολομαίου για
το ποιον θα βάλει στις παρά πάνω
μητροπόλεις των «Νέων Χωρών» και ο
Βαρθολομαίος απειλεί ότι θα
προσαρτήσει (!) εκκλησιαστικά αυτές
τις μητροπόλεις και θα αφήσει τον
Χριστόδουλο με το «κρατίδιον
Αθηνών-Πειραιώς». Μπορεί να γελάνε
οι αντικληρικαλιστές που δεν είναι
λίγοι σ’ αυτή τη χώρα, αλλά τα
πράγματα δεν είναι αστεία. Πολλοί
ιεράρχες εναντιώνονται προς το παρόν
για τους δικούς τους λόγους στη
συνέχεια της Χριστοδουλειάδας και
πέτυχαν σύγκλιση της ιεραρχίας αρχές
Νοέμβρη. Λίγο μας ενδιαφέρει η έγκριση
του Βαρθολομαίου ΄η του Χριστόδουλου
για το ποιος μαύρος θα μαυρίζει τη
Θεσσαλονίκη, αλλά μας πονάει, βεβαίως,
ότι οι κάτοικοι δεν αφήνουν πουθενά να
λειτουργήσουν κέντρα απεξάρτησης
και δεν αναμένεται ο νέος δεσπότης
οποίου «κλήματος» και να είναι να
απαιτήσει την ίδρυση τους. Σημειολογικά, η πρώτη ήττα του πατριαρχείου στη νεότερη ιστορία ήταν με την επανάσταση που έγινε παρά την λυσσαλέα αντίθεση του. Η συντριβή της δύναμης του ολοκληρώθηκε ουσιαστικά το 1922 με το οριστικό τέλος των εθνικών διεκδικήσεων της ελληνικής αστικής τάξης και την μικρασιατική καταστροφή. Τι να οσμίζονται άραγε τα μαύρα κοράκια ένθεν και ένθεν του Αιγαίου και θέλουν να παίξουν κορώνα γράμματα την επίγεια βασιλεία τους ΄η μωραίνει κύριος ους βούλεται απώλεσε; Ο Χριστόδουλος θέλει όλα τα μήλα της χρυσομηλιάς; Ποιος βασιλιάς ξανά θα μαρμαρώσει; |
|
