ΙΕΡΑ ΑΜΦΙΑ Ή ΡΟΜΠΕΣ ΞΕΚΟΥΜΠΩΤΕΣ;

Του συνεργάτη μας ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Κασέτες με ερωτικές συνομιλίες υπέργηρου μητροπολίτη μετά του τεκνού του που θα τις ζήλευαν ακόμη και καταξιωμένοι σκηνοθέτες σκληρού πορνό, καταχρήσεις ποσών από το παγκάρι της εκκλησίας που φτάνουν για έναν μόνο από τους διωκόμενους αρχιερείς το εκπληκτικό ποσό του ενός δισεκατομμυρίου, οκτακοσίων εκατομμυρίων δραχμών, κλοπή αρχαίων μνημείων και βυζαντινών εικόνων μέσα από τις εκκλησίες όπου λειτουργούσαν, στημένες δίκες με δικαστές αχυρανθρώπους ακόμη και στο υψηλότερο επίπεδο και εξαφανισμένες δικογραφίες, διακίνηση ναρκωτικών σε μπαρ από αρχιερείς, ακόμη και σκάνδαλο με μοναχές που, για να μην πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, δίνουν μετάθεση στις δούλες του Θεού για άλλη μονή! Όλα τα λουλούδια ανθίζουν στην Εκκλησία της Ελλάδας: διεφθαρμένοι ανώμαλοι, αδίσταχτοι κλέφτες και εγκληματίες του ποινικού δικαίου με άκριες σε κάθε αρμό της εξουσίας! Τι άλλο χρειάζεται για να φανεί η ανάγκη πλήρους διαχωρισμού του κράτους και ειδικότερα της παιδείας από το διαφθορείο της εκκλησίας;

Και εδώ που έφτασαν τα πράγματα ας μην πει κανείς ότι επρόκειτο για εξαίρεση στον κανόνα. Η δυσωδία δεν έρχεται από κανένα ξεχασμένο παρεκκλήσι. Από τη Μονή Πετράκη αναδύεται, από εκεί που μαζεύεται και συνεδριάζει όλος αυτός ο εσμός των αργυρώνητων και ανώμαλων κοιλαράδων ρασοφόρων. Οι ευθύνες δε του φιλοχουντικού σκοταδιστή Χριστόδουλου, είναι τεράστιες! Δικά του παιδιά είναι όλοι. Ο μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος, που διετέλεσε εκπρόσωπος τύπου του και συνελήφθη στο μπαρ με τον άλλο τον Κουλουσούσα (πώς να μην πεις ήμαρτον Κύριε;) που διετέλεσε γραμματέας και εξ απορρήτων του Χριστόδουλου, πριν εξαφανιστεί με τη μάνα του στο εξωτερικό, πριν δύο εβδομάδες, εθεωρείτο πνευματικό του παιδί εδώ και δεκαετίες. Ο δε  εκσφενδονίστηκε στα ανώτατα κλιμάκια της εκκλησίας αφού υπηρέτησε σε μητροπολίτες που ήταν στενοί φίλοι του Χριστόδουλου, δηλαδή, κατόπιν ώθησης του τελευταίου! Και όλα αυτά μάλιστα δεν αποκαλύφθηκαν τώρα. Η σφηκοφωλιά της Διαρκούς Συνόδου τα ήξερε πολύ καιρό πριν! Οι ροζ κασέτες έφτασαν στα ιερά αυτιά τους, αλλά θάφτηκαν γιατί ισχυρίστηκαν ότι ήταν προϊόν εγκλήματος, (ενώ οι συνομιλίες του μητροπολίτη Αττικής με το τεκνό του ήταν προϊόν έρωτα…) και εμπιστευτικές καταγγελίες προς τον ίδιο τον Χριστόδουλο για τα έργα του Γιοσάκη κατέληγαν στα χέρια του τελευταίου!

Το ερώτημα φυσικά δεν έγκειται στην έκταση της διαφθοράς και της σήψης που ενδημεί στις…καυτές, όπως αποδείχτηκε, ιερατικές κλίνες. Το ερώτημα είναι ποιος βρίσκεται πίσω από αυτή την επίθεση, που, μέσω αποκαλύψεων πραγματικών γεγονότων, κατάφερε για πρώτη φορά να κοντύνει τον Χριστόδουλο τόσο πολύ, μια και όσο και αν προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις με τις ποινές που επέβαλε, δεν κατάφερε να διώξει από πάνω του τις ευθύνες. Εδώ, όλες οι ενδείξεις δείχνουν προς την μεριά της κυβέρνησης και συγκεκριμένα του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, που ακόμη και με κινήσεις όπως αυτή φαίνεται ότι επιχειρεί να ελέγξει πλήρως τις εξελίξεις στην εκκλησία. Κάτι τέτοιο άλλωστε επιχειρεί να πράξει και σε πολλούς άλλους τομείς: από τη διάταξη δυνάμεων στον Τύπο και τις ισορροπίες στην πυραμίδα του ελληνικού κεφαλαίου μέχρι τα ποδοσφαιρικά πράγματα και την επετηρίδα στη δικαιοσύνη.

Όλα δείχνουν, έτσι, ότι οι σχέσεις του πρωθυπουργού με τον αρχιεπίσκοπο μέσα σε ένδεκα μήνες, έφτασαν από το ζενίθ (τη στιγμή που προκαλώντας τους πάντες και παραβιάζοντας κάθε πρωτόκολλο αναφωνούσε «οι καταστάσεις αλλάζουν, δόξα σοι ο Θεός») στο ναδίρ. Ενδιάμεσα, αυτό που κυριάρχησε ήταν οι επίμονες οχλήσεις του αρχιεπισκόπου για κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον πρωθυπουργό, που το μόνο το οποίο επέφεραν ήταν μια επίσκεψη του αρχιεπισκόπου στη Ραφήνα, την Παρασκευή 14 Ιανουαρίου, που επίσημα όμως χαρακτηρίστηκε κοινωνικού χαρακτήρα. Όλο αυτό το διάστημα, όμως, τα τέσσερα θέματα που έθετε ο προκαθήμενος (και η επίλυσή τους στην κατεύθυνση που επιθυμούσε η εκκλησία θα αποτελούσε βήμα οπισθοδρόμησης για το κεκτημένο του αστικού εκσυγχρονισμού και ζημιά στο προφίλ που επιχειρεί να δημιουργήσει για τη ΝΔ ο Κ. Καραμανλής) ουδέποτε προωθήθηκαν από την κυβέρνηση, όπως είχε δεσμευτεί να πράξει η τελευταία κατά την προεκλογική περίοδο. Πρόκειται συγκεκριμένα για την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, τη διασφάλιση των σχέσεων κράτους και εκκλησίας, την αναβάθμιση της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης (στα πρότυπα πολύ πιθανά των ιερατικών σχολείων που διατηρούσαν στο Αφγανιστάν οι Ταλιμπάν) και, τέλος, θέματα της εκκλησιαστικής περιουσίας. Καθόλου μάλιστα δεν αποκλείεται πίσω από το πάγωμα των σχέσεων Κ. Καραμανλή και Χριστόδουλου, να βρίσκεται η άρνηση του τελευταίου να επιτρέψει στο κράτος να αξιοποιήσει τα διαθέσιμα της εκκλησίας, για να ξεπερασθεί η οξεία κρίση που διέρχεται η οικονομία, και, για πολλούς, είναι βαθύτερη και εκείνης του 1993.