|
Η
ΡΑΣΙΑΔΑ ΣΕ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΟ ΠΛΑΤΩ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Ι ΚΑΤΣΑΓΑΝΗΣ
Όπως θα θυμάται σύμπας ο
ελληνικός λαός το παιγνίδι της «μακριάς
γαϊδούρας» των
ρασοφόρων και σία , ξεκίνησε πριν δύο
μήνες περίπου όταν ο αρχιμανδρίτης
Γιοσάκης αναδείχθηκε δημοσίως ο
συνδετικός κρίκος των «ιερών»
συμφερόντων ολόκληρης της ιεραρχικής
κλίμακας με την αντίστοιχη δικαστική .Ο
εν λόγω ρασοφόρος ήταν μέλος της
αρχιεπισκοπικής φρουράς .Η θεολογική
του «κατάρτιση» ήταν ικανή να τον
κάνει ικανότατο ντήλερ των παλαιόθεν
κοινών και διαπλεκομένων
συμφερόντων μεταξύ των πυλώνων της
αστικής εξουσίας εν Ελλάδι .Εξ άλλου ,από
καταβολής του νεοελληνικού
μορφώματος, δεν στερηθήκαμε τέτοιων
αστέρων.
Στην παρούσα όμως πολιτική και
οικονομική συγκυρία
ένα τέτοιο γεγονός ήταν αρκετό να
τραβήξει το ράμα της κουρτίνας με
αποτέλεσμα να παρελάσει επί χαρτιού
και οθόνης σύμπασα η σύγχρονη «στρατιά»
της παρ ημίν δημοκρατίας.
Οι ιδιαίτερες προτιμήσεις των
πρωταγωνιστών του σήριαλ δεν ήταν
κάτι το πρωτοφανές ή δυσθεώρητον
για το φιλοθεάμον κοινό έπεσαν
σιγά-σιγά σε δεύτερη «επικοινωνιακή»
μοίρα. Σύντομα το ενδιαφέρον πλησίασε
ουσιαστικά ζητήματα της ιεραρχικής
ταυτότητας .Το πυλωνικό σύμπλεγμα
αναγκάστηκε να φανερώσει τις σχέσεις
του ρίχνοντας εις εαυτούς και
αλλήλους τα πάθη του.
Η μεταπολιτευτική κυρίαρχη
μερίδα της αστικής τάξης δημοσίευσε
σε ευρεία κλίμακα τα χαρακτηριστικά
στοιχεία της προσωπικότητάς της .Το
στίγμα της ΠΑΣΟΚικής μικροαστικής
ριζοσπαστικής δημοκρατίας ,συμπεριλαμβανομένης
και της «εκσυγχρονιστικής» της
περιόδου αποκαλύφτηκε πλήρως .Ήταν η
κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αυτή που γέμισε
για τα καλά τις ογκώδεις κοιλιές των
εκκλησιαστικών σχηματισμών στο όνομα
του βασικού ιστορικού
ρόλου της ορθοδοξίας
στην γενικότερη ανάπτυξη του
Ελληνισμού τους. Ο ίδιος ο νέος
αρχηγός του απάγγειλε σε εκκλησία την
«Κυριακή της Ορθοδοξίας», ως μη όφειλε
θεσμικά τουλάχιστον ,το «Σύμβολον
της Πίστεως» ενώ ψωρολέει για χωρισμό
εκκλησίας-κράτους. Ο
χιλιοτραγουδισμένος Παπούλιας φίλησε
το χέρι του Χριστόδουλου όταν
ορκιζόταν και η «θρησκευόμενη» μάλλον
πλειοψηφούσα μερίδα της
ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ μυκτήριζε όσους
διαφοροποιήθηκαν από το προσκύνημα .Η
παλαιά ΠΑΣΟΚική ατάκα «η Ελλάδα
ανήκει στους Έλληνες» εξηγήθηκε ότι η
κατ αυτούς Ελλάδα είναι του
Αρχιεπισκόπου και των μεριδίων αυτού .Η
παλαιά σχέση της εκκλησίας με τη ΝΔ ,που
τώρα της έλαχε ο κλήρος άμεσης
αντιμετώπισης του μαινόμενου κλήρου,
έδειξε τις άρρηκτες σχέσεις με το
ιερατείο παρά τα οικογενειακά «μαλώματα».
Ο Καραμανλής είναι ανίκανος πολιτικά
να παραμερίσει τον Χριστόδουλο και
μέρα με τη μέρα είναι
περισσότερο ευδιάκριτο .Με αυτό το
γελοίο «εμμέσως πλην σαφώς» και το «ο
πρωθυπουργός είναι ενοχλημένος» όχι
μόνο δεν γίνεται τίποτα αλλά η
επανάληψή του δείχνει τον εθισμό του κ.
πρωθυπουργού στην αρχιεπισκοπική
μασχάλη κατά τα ειωθότα.
Στην παρούσα φάση της
εκκλησιαστικής κρίσης στο εσωτερικό
της μέτωπο, προέκυψαν οι τύχες του
κληρονόμου πλούσιας χήρας τ.
υφυπουργού Οικονομικών των
δοξασμένων ημερών της δεξιάς
διακυβέρνησης Καραμανλή Α΄ .Εννοούμε
τον ακροδεξιό Αμβρόσιο Καλαβρύτων . Ο
μακαρίτης υφυπουργός ήταν ο βασικός
χρηματοδότης της δαιδαλώδους «Χρυσοπηγής»
καθ ότι ήταν ομοΙΔΕΆτης
της. Ίσως
να πήρε τεχνογνωσία και από την
«Κόκκινη προβιά» του ΝΑΤΟ και την
οργάνωση OPUS DEI της παπικής εκκλησίας .Η
«Χρυσοπηγή» φαίνεται να είναι ένα
μόρφωμα άτυπου Βατικανικού
καθεστώτος εντός της εκκλησίας της
Ελλάδος .Δεν εξηγείται διαφορετικά το
πράγμα αν ληφθεί υπ όψιν ότι έχει
κάθετη και οριζόντια οργάνωση:
Κρατικές και παρακρατικές παροχές,
οικοτροφεία-φυτώρια ιερωμένων και «λαϊκών»
συνοδοιπόρων ,οπλισμένους
καλογέρους, δικούς της δεσποτάδες ,αρχιμανδρίτες,
αρχιεπίσκοπο και ….ζάπλουτες χήρες.
Μέχρι ο κ.Κόκκαλης βοήθησε τον «άγιο»
Χρυσοπήγιο Πειραιώς στα μάτια των
έκθαμβων «φιλάθλων» του «λαού του
Ολυμπιακού» όταν έσκαγαν σε ρυθμό
ντόμινο τα αυτάρεσκα «έργα» του.
Αναφερόμαστε στον κ.Κόκκαλη με
καθόλου σατυρική πρόθεση διότι ο εν
λόγω κύριος είναι το σύμπτωμα μιας
γενικότερης συνομοταξίας νεοελλήνων
αρχόντων που απλά έχουν αυτή την
κουλτούρα .Ο μέγας μάγιστρος της
ιεραρχικής μακριάς καμάρας ο
Αρχιεπίσκοπος μετά το πρώτο σοκ
πέρασε ρητορικά
στην αντεπίθεση
με μια συγνώμη άνευ αντικειμένου και
με απειλές προς όσους τα βάζουν με την
εκκλησία εξ αιτίας των πράξεων των
ιεραρχών ! Τις τελευταίες μέρες είδαμε
για πρώτη φορά σ αυτή την κλίμακα
διαφημίσεις των εκδόσεων της «Αποστολικής
Διακονίας»,των δικών του εκδόσεων
δηλαδή,σε όλους τους σταθμούς του
Μετρό Μέσα στο γενικό γόρδιο δεσμό ο
Χριστόδουλος θέλει να εκδώσει και
βιβλία του τύπου «Τα πουλάκια υμνούν
το Δημιουργό» ή συλλογές των
ανεκδότων του .Άλλωστε αυτή η τάση δεν
αφορά μόνο την εκκλησία και τον
Αρχιεπίσκοπο αλλά μια ευρύτερη
πορνίζουσα και εθνικίζουσα εκδοτική
παραγωγή στο όνομα του πατριωτισμού
διογκώνεται.
Προς τα έξω όμως ,όπου
εμπλέκονται και κατά περίπτωσιν «ανθελληνικές
δυνάμεις»,
τα δρώμενα είναι πολύ άσχημα για
τον «ελληνισμό»τους.
Στα
πατριαρχικά ιδρύματα τους
τα πράγματα δεν μένουν όπως ήταν
μέχρι σήμερα. Ο μύθος στο νου των απλών
ανθρώπων που αποδέχονταν στη φτώχεια
τους τον ιδεαλιστικό χαρακτήρα των
μελών της «αγιοταφικής» κοινότητας
που κρατάει εστίες του «ελληνισμού»
έχει καταρρεύσει πλήρως .Ο Ειρηναίος
αυτός ο «ελληνόψυχος» κατά τον μέγα
κανονάρχη Χριστόδουλο
διευκολύνει την απόκτηση γης από τους
Σιωνιστές του Ισραήλ στην
Παλαιστινιακή Ιερουσαλήμ
προσπορίζοντας ,σύμφωνα με
δημοσιεύματα , μεγάλα ποσά γι αυτόν
τον ίδιο την αδελφή του και τους «αδελφούς»
της καμαρίλας του .Έτσι οι «άγιοι
τόποι» αναβαπτίζουν την αγιοσύνη τους
με τραπεζιτικές επιταγές που
εξαργυρώνονται σε εταιρεία «φρουτακίων»
στην…Πάτρα.
Οι αναγνώστες μας πρέπει να
ξέρουν ότι χώρος των «Αγίων Παθών»κλπ
δόθηκε συμβολαιογραφικά στους
πατριαρχαίους από τον σουλτάνο τον 8ο
αιώνα και επικυρώθηκε από τον ΟΗΕ [!] το
1945 στα πλαίσια της προετοιμασίας
ίδρυσης του σιωνιστικού κράτους .Το
ελληνορθόδοξο πατριαρχείο λειτουργεί
κάτω από ιορδανικό νόμο και γι αυτό ο
Ειρηναίος πήγε στριμωγμένος στο Αμάν
και υπόγραψε συμμετοχή αντιπροσώπων
του βασιλιά έστω και με ράσα
.Τα εδάφη είναι παλαιστινιακά που
κατακτήθηκαν από τον Ισραηλινό στρατό
στον πόλεμο του 1967.Οποιαδήποτε
ανάμιξη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων
στην υπόθεση θα πρέπει να θεωρείται
δεδομένη .Εξ άλλου το κράτος «Οδικός
Χάρτης» -Παλαιστίνη που θέλουν να
φτιάξουν εκεί για να «λυθεί» το
παλαιστινιακό θα είναι σαν η Κόρινθος
να είναι Ισραηλιτική και του Λουτράκι
της Παλαιστινιακής αρχής με μισή –μισή
διώρυγα.
Το μεγάλο μαγαζί λοιπόν, το
πρακτορείο ειδικών αποστολών του
ελληνοκυπριακού «ελληνισμού»
κινδυνεύει να περάσει σε «αναπτυσσόμενες»
δυνάμεις της περιοχής.
Η κυβέρνηση
Καραμανλή έστειλε ελεγκτές αλλά ο
«ελληνόψυχος» πατριάρχης δεν κρατάει
ούτε τεφτέρια ούτε σημειώσεις
στον οίκο του για τα έσοδα από τους
πιστούς και τα τάματά τους .Ανατολίτης
γαρ ο άνθρωπος .Η κυβέρνηση επισήμως
και για πολλοστή φορά εκφράζει τη
δυσφορία της αλλά πιθανόν ένα άνοιγμα
των συρταριών
της ιεράς τράπεζας και μάλιστα
του Παναγίου τάφου θα δείξει τα
αποτυπώματα κάποιων «ελληναράδων»
που διάγουν στο ευ ζειν και στα δύο
κόμματα της εξουσίας εν Ελλάδι.
Σ αυτό το γενικό πλαίσιο μια
σειρά αξιοσέβαστοι διανοούμενοι
αρθρογραφούν σε διάφορα έντυπα γύρω
από το ανακύψαν θέμα της εκκλησίας εν
γένει .Από ιστορικής πλευράς τα άρθρα
αυτά είναι αρκούντως κατατοπιστικά.
Σε γενικές γραμμές αποκαλύπτεται
πλήρως ο ρόλος της εκκλησίας στην
εγκαθίδρυση των επισήμων ιστορικών
εθνικών ψευδών όπως για παράδειγμα τα
κρυφά σχολιά και η επαναστατικότητα
των ιερωμένων στους εθνικούς μας
αγώνες .Στο δια ταύτα όμως και
συμπερασματικά καταλήγουν
όπου και ο Χριστόδουλος .Δηλαδή την
αυτοκάθαρση μέσω της μετανοίας και
της εξομολογήσεως των αμαρτημάτων και
να όλοι χριστιανόπουλα που πάνε με
χαρά .Ο χωρισμός εκκλησίας-κράτους,
που όλο και αδυνατίζει ως αίτημα από
τους ΠΑΣΟΚους και τις παραφυάδες
αυτού, δεν μπορεί να γίνει από δαύτους
όχι μόνο γιατί προσκρούει στην εκ θεού
ιδιοκτησία της εκκλησίας αλλά στην
αρχιεπισκοπική θρησκοπολιτική έχουν
επενδύσει προσδοκίες βίας και
συνομωσιών τόσο εντός της χώρας όσο
και στην ευρύτερη περιοχή των
Βαλκανίων εναντίον των μαζών.
Η αστική τάξη σε εποχή οξύτατης
κρίσης χωρίς αυτή η ίδια η κρίση να
δέχεται καταλυτικά στοιχεία από
εξεγερμένες μάζες δεν πρόκειται να
αυτοακρωτηριασθεί .
Ούτε πρόκειται να αποδεχθούν οι
Ιεράρχες την έκκληση Παπανδρέου για «κοινωνική
λογοδοσία» ή να αποκτήσουν «
κοινωνική συνείδηση» που διαπίστωσε
ως μέγιστο προνόμιο του
μεταστάντος Πάπα Βοϊτύλα ο πολύς κ.
Ψυχάρης στο ΒΗΜΑ και τον αποκάλεσε «αγωνιστή»
.Ο γράφων πάντως θεωρεί ότι οι
προτάσεις αυτές είναι γλωσσικά
φούμαρα, απορία ψάλτου βηξ
ή έμμεσος απειλητικός λόγος
να μπει η Ιεραρχία χωρίς
προσχήματα στο παραπαίον
νεοφιλελεύθερο εγχείρημα.
Η
αναλογία με τη Οχτωβριανή επανάσταση
στη Ρωσία ,όπου δηλαδή η σοσιαλιστική
επανάσταση ανέλαβε να λύσει ουσιώδη
αστικά προβλήματα που φεβρουριανή
εξέγερση αδυνατούσε να αγγίξει,
ισχύει στο ακέραιο και εδώ .Όποιος
νομίζει ότι ο Αρχιεπίσκοπος και η «ιερή»
ακολουθία του θα επιστρέψουν στην
εποχή του Συμεών του Στηλίτη στην
έρημο , στις πρώτες χριστιανικές
ομάδες ή ακόμα και στον σχεδόν
αυτοσυντηρούμενο «πνευματικό πατέρα»
κάνει λάθος .Ο ίδιος ο προμοσιάρης
Χριστόδουλος χθες-προχθές
διαφήμιζε τον ικανό μισθό ,την
ασφάλιση του υπό διορισμό ιερωμένου
κατέχοντας καλά το υλικό δέλεαρ για το
ρόλο διαμεσολαβητή του θείου και της
ιερής κάλυψης των κληροδοτημάτων στην
εκκλησία.
Κοντολογής θέλουμε να πούμε ότι
οι θέσεις του Μάρξ για τη υπόθεση της
θρησκείας έχουν ιδιαίτερη ισχύ τώρα
που οι υπηρέτες της Χριστοδουλικού
τύπου έχουν οι ίδιοι αυτοχειριασθεί
στα μάτια των μαζών ακριβώς στο σημείο
«ηθικής» τάχατες καθαρότητας τους
έναντι ημών των αμαρτωλών και
ανήθικων.
Ως εκ τούτου τώρα
είναι η ώρα της επαναστατικής
κοινωνικής κριτικής για να
κοπούν οι
κρυφοί ομφάλιοι λώροι των ιερών
εκμεταλλευτών των μαζών.
Από τη ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ που
κυκλοφορεί
|