Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΦΕΛΟΝΙΑ

Τα Μετέωρα, αυτή τη φορά διάλεξε ο Χριστόδουλος για να νουθετήσει το ποίμνιό του εκφωνώντας τον πανηγυρικό των χιλίων χρόνων της Μονής Σαγιάδων. Εκεί, που είναι πιο κοντά στον ουράνιο θόλο και έζησαν χιλιάδες ρασοφόροι πρόγονοί του, διακήρυξε ότι «όλη η κοινωνία πρέπει να προσανατολιστεί και πάλι προς τον Αυγερινό της σωτηρίας και να αποφασίσει να στηρίξει τους νέους μας που είναι αλήθεια ότι και πιστεύουν [σ.σ. μετά την απαγόρευση των προγαμιαίων σχέσεων που τους ενέτειλε;] και εν πολλοίς πλειοδοτούν στην επιστροφή όλων στις πατρογονικές μας ρίζες, χωρίς αυτό να επηρεάζει την πορεία μας προς την πρόοδο και τον εκσυγχρονισμό.» Ένα άρθρο του συνεργάτη μας ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΚΑΤΣΑΓΑΝΗ

Δεν μπορώ να παραλείψω, σ αυτό το σημείο, κάτι που αναφέρει ο Έρνστ Μπλόχ στην Ιστορία της Αναγέννησης. Όταν η επιστήμη της ανατομίας έκανε τα πρώτα της βήματα στην Πάντοβα, ο Πάπας δίπλα στο τραπέζι του ανατόμου τοποθέτησε μοναχό να προσεύχεται, μη ξέροντας τι να κάνει για να αποτρέψει τον κίνδυνο που απειλούσε την θεολογία του! Τηρουμένων των αναλογιών αν εκπληρωθεί η επιθυμία του Χριστόδουλου, οι εργαζόμενοι στα ηλεκτρονικά τερματικά των εταιρειών της Αθήνας θα έχουν δίπλα τους ένα εξαπτέρυγο με λιβανιστήρι και περί ώραν ενδεκάτην πρωϊνήν θα μεταβαίνουν στοιχημένοι κατά εξάδας εις τον μητροπολιτικόν ναόν διά ολιγόλεπτον προσευχήν και μετάνοιαν για να αντικρίζουν τον «Αυγερινόν της σωτηρίας»!

Η «ιερή» πρόταση του Χριστόδουλου εισέπραξε την καθαρή άρνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, λέγοντας στον κ.Χριστόδουλο «ότι δεν θα ήθελα να συμφωνήσω μαζί σας εις την επιστροφή στις ρίζες». Ο Στεφανόπουλος «χτύπησε» για τρίτη φορά τον Αρχιεπίσκοπο δημοσίως. Η πρώτη ήταν με τις ταυτότητες, η δεύτερη με το να δεχτεί σε ακρόαση τους Παλαιοημερολογίτες που αριθμούν αρκετές χιλιάδες στη χώρα. Οι αστικές εφημερίδες της «αντιπολιτεύσεως» στηλίτευσαν τον Χριστόδουλο σε δημοσιογραφικό επίπεδο, αλλά μόνο ο Στεφανόπουλος ήταν απολύτως καταδικαστικός, εκφράζοντας μια μερίδα της αστικής τάξης και ευχαριστώντας παράλληλα μεγάλη μερίδα των πολιτών αυτής της χώρας. Οι παρακάτω απ’ αυτόν, όπως οι αρχηγοί των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ το βούλωσαν. Η κ. Γιαννάκου που προσφάτως ανακηρύχθηκε από δημοσιογράφους «βοναπάρτης», έγινε και πάπια. Ο πρύτανης Μπαμπινιώτης τήρησε ίσες αποστάσεις στην τραμπάλα του, σε αντίθεση με τον πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης που εναντιώθηκε ευθέως στον Χριστόδουλο. Ο κ. Μπαμπινιώτης θα είναι ενθουσιασμένος και για το λόγο ότι ο Χριστόδουλος θα χρησιμοποιήσει πιθανώς το λεξικό του για την μετάφραση του Ευαγγελίου στα νέα ελληνικά.

Ο Αρχιεπίσκοπος μετά τα ανέκδοτα που τσαμπουνούσε στον «ιερό» λόγο του, ίσως αντιλαμβάνεται ότι η γλώσσα πού θα χρησιμοποιήσει αναγκαστικά, είναι ήδη καθαρεύουσα. Σαν να μην έφτανε αυτό προ-κατηγόρησε εκείνους που θα μένουν πιστοί στον ευαγγελικό γλωσσικό τύπο ταλιμπανισμό, ο αβάσταχτος! Και πως αντιδρούν άλλοι παράγοντες στα «ιερά» καμώματα; Βουλευτές της ΝΔ σαν τον Κωνσταντάρα της εφημερίδας TRAFFIC, και το Βαρβιτσιωτάκι είναι με τον «Αυγερινό της σωτηρίας». Η ΠΑΣΟΚοι σαν τον Ευθυμίου, που δεν χάνει ευκαιρία να δείξει πως στο τσεπάκι του έχει χριστοδουλέικο φυλακτό, και άλλους «περιδρόμους» που θα έλεγε και ο Γ. Σουρής, σαν τον δεξιό Αλέκο Παπαδόπουλο, τον πονηρό Ρέππα, τον Γείτονα, και να θέλουν να πουν κάτι τους «μωραίνουν» τα εικονοστάσια που έχουν στην πλάτη τους, όταν μιλούν στην τηλεόραση ή φωτογραφίζονται στα διαφημιστικά τους.

Πολλοί εξήγησαν τη νέα έκρηξη του Αρχιεπισκόπου ως πίεση προς την κυβέρνηση να κάνει ανώτατες εκκλησιαστικές σχολές του, αφού η οι θεολογικές, όχι μόνον δε φτάνουν, αλλά πολλοί θεολόγοι δεν είναι μαζί του. Έχει κι αυτός «δικά του παιδιά» που θέλουν να ζήσουν σε καθηγητικές - χορταστικές έδρες, κάνοντας μάθημα για την επιστήμη του θυμιατού. Φυσικά, η ΝΔ βοηθήθηκε από τον Χριστόδουλο στις εκλογές και τους ζητάει το λογαριασμό, παρά το ότι ο Σημίτης έδωσε και επίδομα παραγωγικότητας στο παπαδαριό για να εντατικοποιήσουν την διαμεσολάβηση του θείου στην «εκσυγχρονιστική» του πορεία.

Ωστόσο, οι φιλοδοξίες των δεσποτάδων ξεπερνούν μια συνήθη πρακτικά πάρε -δώσε. Στο ελικοπτερικό κάζο της κυβέρνησης, ο Χριστόδουλος τόσο σαν πυλώνας του νεολληνικού αστικού συστήματος, όσο και σαν αρχηγός της ακροδεξιάς στην Ελλάδα, πήρε το λόγο, προσπερνώντας το θέμα αυτό καθ εαυτό βρίσκοντας την ευκαιρία να σπρώξει δομικά δεξιά την ευρύτερη παράταξή του. Στην ολοσχερή κρίση του ελληνικού καπιταλισμού, οι συστατικές του δυνάμεις προσπαθούν να τον σώσουν. Η ελληνική εκκλησία, όπως πάνω από μια φορά έχουμε γράψει στη ΝΠ, μαζί με τις «αδελφές» της βαλκανικές ιδρύθηκαν, σπάζοντας από το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, κατόπιν εντολών των ιμπεριαλιστικών υπουργείων εξωτερικών και των ιστορικά αδύνατων αστικών τάξεων. Γέμισαν τα Βαλκάνια Πατριαρχεία και αυτοκέφαλες εκκλησίες λύνοντας και ως προς το μέρος του θεού το Ανατολικό ζήτημα! Η ελληνική εκκλησία «νέων» και «παλαιών χωρών» έφθασε στην διοικητική μορφή που είναι σήμερα μετά το τέλος των βαλκανικών πολέμων του 1912-1913. Όπως και οι τσιφλικάδες πήραν με συμβόλαια τις περιουσίες τους από τον Σουλτάνο, έτσι κι αυτοί της Εκκλησίας, πιο έμπειροι βέβαια, κατοχύρωσαν το ιδιοκτησιακό καθεστώς που επικρατούσε την ίδια εποχή εντός του νεόκοπου ελληνικού κράτους μέσα από συμφωνίες με το αντίστοιχο οθωμανικό μιας και η Επανάσταση τερματίστηκε χωρίς να αποβεί νικηφόρα. Με αυτές τις ιστορικές καθυστερήσεις στα Βαλκάνια, τα αστικά μορφώματα ή πώς να τα πει κανείς ενσωμάτωσαν την «εκκλησιαστική οικονομία» και τους ρασοφόρους φορείς της και κούτσα – κούτσα, στέμμα – ράβδο, σκούφια - φελόνι κλπ. φτάσαμεν ως εδώ.

Στην παρούσα φάση, ο Χριστόδουλος και οι… χαριτωμένοι διάκοι και επικοινωνιολόγοι του έχουν μπει για τα καλά στο παιγνίδι, γιατί τόσο η άνοδος όσο και το τέλος του νεοφιλελευθερισμού αφορούσε και τα δικά τους άμεσα συμφέροντα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Αρχιεπίσκοπο - Πρόεδρο Μακάριο που πέρα από τις συμπάθειες, ανέλαβε διοικητικό κοσμικό - κομματικό ρόλο και βέβαια τον «δικό μας» Αντιβασιλέα Δαμασκηνό που επελέγη μέσα στην φωτιά του 1944 και μετά για να εκπροσωπεί την ελλαδική αστική τάξη που αισθάνονταν την απειλή της καταστροφής. Όσοι ισχυρίζονται, ότι «δεν γίνονται αυτά τώρα» θα πρέπει να μας πουν τι πραγματικά γίνεται ή μάλλον πως θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ο Χριστόδουλος και οι δηλητηριασμένοι από τον εθνικισμό που έδρασαν μόλις πρόσφατα σε βάρος των Αλβανών. Αναμφίβολα η θολή «επιστροφή στις ρίζες» του Χριστόδουλου πατάει στη συνήθη αθώα νοσταλγία για ένα παρελθόν που συζητιέται όταν πίνουμε κρασί. Για το Χριστόδουλο, η «επιστροφή» έχει στις βαλίτσες της ό,τι πιο αντεπαναστατικό γέννησε η ιστορία της ανθρωπότητας. Κορυφαίες «επιστροφές» δεν ήταν το Άσουσβιτς και δεν είναι και το Αμπού Γκράϊμπ; Οι μάζες δεν έχουν να περιμένουν τίποτα άλλο από τον Στεφανόπουλο, παρά την αναγνώριση αυτού που δήλωσε στα Μετέωρα. Η δικιά μας κριτική πρέπει να γίνεται με όρους ταξικής πάλης για να νικηθεί και ο χριστοδουλικός εθνικισμός που όντως μας απειλεί.

Επικοινωνία

Πρότεινε αυτήν την σελίδα

σ' έναν φίλο

Στείλε άρθρο

FORUM

Ελάτε να τα πούμε