|
ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ Λ. ΤΡΟΤΣΚΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σε τρεις συνέχειες μία συζήτηση του ΤΡΟΤΣΚΙ για την Ελλάδα που υπάρχει στο βιβλίο του "Κείμενα 1929-1933 (συμπλήρωμα)", που πρωτοδημοσιεύθηκε στην Ελλάδα στο περιοδικό Επαναστατική
Μαρξιστική Επιθεώρηση, Νο 19-20 το 1980. Ξαναδημοσιεύεται σε συνέχειες στη ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ στα τελευταία τρία Φύλλα της. Είναι ένα άγνωστο σχετικά ντοκουμέντο για το επαναστατικό κίνημα στη χώρα μας που αξίζει να διαβαστεί από τους νέους αγωνιστές και τους φίλους του Πολιτικού Καφενείου.
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
Άνοιξη 1932
ΤΡΟΤΣΚΙ: Θα ’θελα να βάλω μερικά ερωτήματα για το πρόβλημα «φράξια και κόμμα», ώστε να μπορέσουμε να βγάλουμε μερικά συμπεράσματα για άλλες χώρες από την ελληνική εμπειρία. Πρέπει να παραμείνουμε σαν φράξια η να προχωρήσουμε προς μια πολιτική ανεξαρτησίας απέναντι στο
Κόμμα; Μπορούμε να φανταστούμε μια κατάσταση όπου το Κόμμα μπορεί να είναι αδύνατο και η φράξια ισχυρή, και έτσι ικανή να κάνει μια προσπάθεια να αντικαταστήσει το Κόμμα. Όμως, όλες οι προσπάθειες να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση, έχουν μέχρι τώρα αποτύχει να φέρουν οποιαδήποτε
ευνοϊκά αποτελέσματα. Eίδαμε την εμπειρία στη Γερμανία (Ούρμπανς), και στο Βέλγιο (Όβερστρέτεν) όπως και τις απόπειρες της Δεξιάς
Αντιπολίτευσης και την πιο πρόσφατη εμπειρία του SΑΡ. Ποια είναι η κατάσταση στην Ελλάδα;
Δύο ακόμα ερωτήσεις πάνω σ' αυτό. Πρώτο, ποια είναι τα τρέχοντα πολιτικά ζητήματα που χωρίζουν τους Aρχειομαρξιστές και το Κομμουνιστικό Κόμμα, δηλαδή πώς εκφράζονται οι βασικές διαφορές στην πραχτική δουλειά; Δεύτερο, ποια
ήταν η εμπειρία στο εκλογικό πεδίο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Προτείνει να διαβαστεί το γραπτό ραπόρτο που έχει σε μεγάλο βαθμό συμπληρωθεί και μετά να βασιστεί πάνω σ’ αυτό η προφορική συζήτηση.
ΤΡΟΤΣΚI: Ποιο είναι το πρόγραμμα του Αγροτικού Κόμματος;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Oνομάζουν τον εαυτό τους «αντικαπιταλιστές»,
ΤΡΟΤΣΚI: Oνομάζουν επίσης τον εαυτό τους «σοσιαλιστές»;
ΑΠΑΝΤΗΣH: Oνομάζουν τον εαυτό τους «μαρξιστές».
ΤΡΟΤΣΚI: Και ποιο είναι το αγροτικό τους πρόγραμμα;
ΑΠΑΝΤΗΣH: Είναι «ενάντια στον κομμουνισμό και ενάντια στον καπιταλισμό». Στην πραγματικότητα είναι αντιπρόσωποι των πλούσιων αγροτών.
ΤΡΟΤΣΚI: Τι συνθήματα προτείνουν (Σε σχέση με τους φόρους τις τράπεζες, κλπ.);
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κατάργηση των χρεών προς το κράτος και την αγροτική τράπεζα, μείωση της φορολογίας για τους αγρότες - για μια «κυβέρνηση αγροτών».
ΤΡΟΤΣΚI: Στο κάτω-κάτω, οι φεουδάρχες ήταν Τούρκοι και διώχτηκαν.
Aλλά τι γίνεται με την εκκλησία, ελέγχει μεγάλες εκτάσεις γης;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν έχει μεγάλη περιουσία. Υπήρχαν επίσης μεγάλοι Έλληνες γαιοχτήμονες. Όμως, το 1918-19, οι ιδιοχτησίες τους τους αφαιρέθηκαν με την αγροτική μεταρρύθμιση, για να τους δοθούν στη συνέχεια μεγάλες και πλουσιοπάροχες
αποζημιώσεις.
ΤΡΟΤΣΚI: Σε ποιους μοιράστηκε η γη; Στους πρόσφυγες ή στον ντόπιο πληθυσμό;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Καί στους δύο. Υπήρχαν 1.500.000 πρόσφυγες. Από αυτούς τελικά 200.000 πήραν στεγαστικό δάνειο. Όμως, μεγάλα στρώματα αγροτών έχουν σημαντικά χρέη από φόρους. Όλοι τώρα απειλούνται με κατάσχεση της περιουσίας τους.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δίνει ακόμα ραπόρτο για τα πολιτικά συνθήματα του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Το Ενιαίο Μέτωπο: Σ’ αυτό το ζήτημα, γίνεται οξεία πάλη ανάμεσα στην οργάνωσή μας και το επίσημο Κόμμα. Γενικά, το Κόμμα απορρίπτει το Eνιαίο Mέτωπο, ακόμα και στο συνδικαλιστικό επίπεδο. H πολιτική του είναι το ενιαίο μέτωπο «από
τα κάτω»» με χωριστές ηγεσίες για κάθε απεργία και αγώνα (που φτιάχνονται, φυσικά, από το Κόμμα). Σ’ αυτό το ζήτημα η πάλη μας έχει ενταθεί, ιδιαίτερα στην τελευταία περίοδο.
ΤΡΟΤΣΚI: Σε σχέση με τη Γερμανία, ή σαν ένα χωριστό ζήτημα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στην προπαγάνδα μας συνδέουμε τα γεγονότα στη Γερμανία με τη στάση του Κόμματος στην Ελλάδα; Είμαστε τώρα στη μέση μιας μεγάλης κρίσης και αρχίζουν αποφασιστικοί αγώνες. Tο Συνέδριό μας έβαλε την προοπτική ότι
αυτοί οι αγώνες μπορούν να αποκορυφωθούν με μια γενική απεργία.
ΤΡΟΤΣΚI: Και το Κόμμα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μετά την κατάρρευση της τρίτης περιόδου, το Κόμμα εγκατάλειψε το σύνθημα της πολιτικής απεργίας και τώρα θεωρεί σαν καθήκον απλά την πάλη για άμεσα και επιμέρους οικονομικά αιτήματα. Στη θέση του Ενιαίου Μετώπου,
το Κόμμα δημιούργησε μια «Λαϊκή Επιτροπή», στην οποία συμμετέχουν μόνο το Κόμμα, η νεολαία του και οι κόκκινες περιφερειακές οργανώσεις. H Αντιπολίτευση έχει προτείνει να γίνουν εργατικά συνέδρια σε κάθε πόλη, στα οποία πρέπει να πάρουν μέρος όλες οι τάσεις μέσα στην εργατική τάξη
και όπου θα εγκαθιδρυθούν Επιτροπές βασισμένες στην αναλογική αντιπροσώπευση, που σαν μια ανώτερη μορφή του Ενιαίου Μετώπου, θα δώσουν ηγεσία στους αγώνες.
ΤΡΟΤΣΚΙ: Αυτά είναι Σοβιέτ;
ΑΠΑNΤΗΣΗ: Όπως ορίσαμε το καθήκοντά τους, αυτές πρέπει να προχωρήσουν από την ηγεσία επιμέρους απεργιών, του κινήματος των ανέργων και τις δραστηριότητες γύρω από το ζήτημα της στέγης και τον έλεγχο των τιμών και της
παραγωγής, πριν την ανάληψη της ηγεσίας μιας Γενικής Απεργίας και της μετατροπής τους σε όργανα δυαδικής εξουσίας
ΤΡΟΤΣΚI: Αυτό είναι σοβιέτ. Aλλά ίσως είναι καλύτερα αυτή τη στιγμή να μην τα ονομάζουμε έτσι. Όταν ιδρύσαμε το σοβιέτ στη Ρωσία, στην αρχή δεν ήταν όργανο εξουσίας. Έπρεπε να εξελιχτούν σε τέτια. Τώρα, όμως, η λέξη Σοβιέτ αμέσως
υποβάλλει, την ιδέα της άμεσης κατάχτησης και άσκησης της εξουσίας.
ΑΠΑΝΤΗΣH: Στα αιτήματά μας για εργατικά συνέδρια και Eπιτροπές Πάλης με αντιπροσώπευση όλων των τάσεων, το Κόμμα αντιπαραθέτει τη «Λαϊκή Επιτροπή» του, που περιλαμβάνει μόνο οργανώσεις του επίσημου Κόμματος. H ομάδα
Σπάρτακος είναι αντίθετη στο σύνθημά μας και έχει βγάλει ένα μανιφέστο που προβάλλει το σύνθημα για μια «κυβέρνηση εργατών καί αγροτών». Αυτή ορίζεται σαν ένα ενδιάμεσο στάδιο που δεν θα αντιπροσωπεύει ακόμα τη διχτατορία του προλεταριάτου, αλλά μάλλον θα προετοιμάζει το δρόμο γι’
αυτήν. Υποτίθεται ότι θα φορολογήσει τους πλούσιους και θα καταργήσει τα χρέη των αγροτών.
ΤΡΟΤΣΚI: Θα μπορούσαμε να περιλάβουμε αυτό το σύνθημα, και ταυτόχρονα να βάλουμε το ζήτημα σε τι σώματα θα πρέπει να βασιστεί η κυβέρνηση των εργατών και αγροτών. Στην «Λαϊκή Επιτροπή», ή στο «Εργατικό Συνέδριο»; Πόσα μέλη
έχει η ομάδα Σπάρτακος:
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Λένε εβδομήντα πέντε. Αλλά περιλαμβάνει εντελώς αδρανή διασκορπισμένα και ταλαντευόμενα στοιχεία.
ΤΡΟΤΣΚΙ: Και οι Φραξιονιστές;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τριάντα. Έχουν συμμαχήσει με τους Σπαρτακιστές, αν και σχεδόν κανείς τους δε θέλει να δουλέψει μ' αυτούς.
ΤΡΟΤΣΚΙ: Τι είδους όργανο έχουν;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μηνιάτικο.
ΤΡΟΤΣΚΙ: Ξαναπλησιάζουν το Κόμμα; Δεν θέλουν να ξαναμπούν;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αρκετοί απ’ αυτούς ξαναγύρισαν στο Κόμμα. Όμως, σαν οργάνωση δε θέλουν καθόλου να δουλέψουν μαζί με το Κόμμα. Τελευταία, μόλις προτείναμε ένα Ενιαίο Μέτωπο στο Κόμμα. Μέχρι τώρα, δεν πήραμε απάντηση. Είναι απίθανο να
γίνει δεχτή η πρόταση, ιδιαίτερα τώρα που οι σκληρότεροι εχθροί της Οργάνωσής μας είναι στη νέα ηγεσία, άνθρωποι που στο παρελθόν μηχανεύτηκαν ακόμα καί τη δολοφονία των συντρόφων μας.
ΤΡΟΤΣΚI: Για να συνοψίσουμε: Οι Αρχειομαρξιστές υποστηρίζουν ένα εργατικό συνέδριο, που θα ηγηθεί σε επιμέρους αγώνες προς μια γενική απεργία. Το Κομμουνιστικό Κόμμα καλεί για μια Λαϊκή Επιτροπή. Aλλά αυτό είναι μόνο ένα
ηγετικό σώμα. Tι υποτίθεται ότι θα κάνει;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ. H Λαϊκή Επιτροπή προσπάθησε να οργανώσει διαδηλώσεις. Εμφανίστηκαν, όλοι κι όλοι, δέκα άνθρωποι. Από τότε, το Κόμμα δεν έχει πει τίποτε περισσότερο για τη Λαϊκή Έπιτροπή.
ΤΡΟΤΣΚI: H Λαϊκή Επιτροπή εμφανίζεται σαν νόμιμη;
ΑΠΑΝΤΗΣH: Το μανιφέστο της είχε τη διεύθυνση της συνδικαλιστικής οργάνωσης. Περιέχει τα συνθήματα για μια «σοβιετική Ελλάδα» και για μια «κυβέρνηση εργατών και αγροτών». Το τελευταίο σύνθημα κυκλοφορεί από το 1923-24. Εκείνες
τις μέρες προωθήθηκε πάνω στη γραμμή της ταχτικής του Κουομιτάγκ και της Βουλγαρίας. Τώρα, το Κόμμα δεν έχει ορίσει το χαραχτήρα αυτής της «κυβέρνησης εργατών καί αγροτών»
ΤΡΟΤΣΚI: Και ποια είναι η θέση της οργάνωσής μας σε σχέση μ’ αυτό το σύνθημα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Mπορούμε να το θεωρήσουμε αυτό το σύνθημα μόνο σαν καθαρά τυπικό, ένα υποκατάστατο της «διχτατορίας του προλεταριάτου». Το να βάζει κανείς απλά ένα τέτοιο σύνθημα, δεν είναι αρκετό για να το πετύχει. Χρειαζόμαστε
μεταβατικά συνθήματα πού οδηγούν προς αυτό.
ΤΡΟΤΣΚI: Μπορούμε να δεχτούμε να μπει αυτό το σύνθημα σαν μια προοπτική, δηλ., με την εξής έννοια: Έχουμε μια αστική κυβέρνηση, αλλά θέλουμε μια εργατική κυβέρνηση. Έτσι, προτείνουμε ένα εργατικό συνέδριο. Tότε, μπορούμε να
πούμε στο Κόμμα: Υποστηρίζετε μια εργατοαγροτική κυβέρνηση. Για να το πετύχουμε αυτό, χρειαζόμαστε σώματα στα οποία μπορεί να βασιστεί μια τέτια κυβέρνηση, δηλ. ένα εργατικό συνέδριο.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στην πιο πρόσφατη πρότασή μας για Ενιαίο Μέτωπο, προτείναμε μια κοινή πλατφόρμα για ενότητα.
ΤΡΟΤΣΚI: Το σύνθημα για μια κυβέρνηση εργατών και αγροτών, πού θα ήταν ανόητο για τη Γερμανία είναι σωστό για την Ελλάδα, όπου υπάρχει ένα αγροτικό κίνημα, ένα κίνημα από καταχρεωμένους πρόσφυγες. Αντιπροσωπεύει μάζες. Και
καθώς το προλεταριάτο στην Ελλάδα δεν είναι η πλειοψηφία, το σύνθημα για μια εργατοαγροτική κυβέρνηση μπορεί να γίνει σημαντικό - σαν μια μορφή της διχτατορίας του προλεταριάτου, αλλά μια μορφή κατανοητή στους αγρότες.
Είναι, στην πραγματικότητα, κάτι παραπάνω από μια μορφή. O ρόλος της αγροτιάς στην Ελλάδα απαιτεί να τον πάρει, υπόψη της η πρωτοπορία του προλεταριάτου και να διατυπώσει την δική της πολιτική και τα μέτρα της ανάλογα. Αυτή ήταν επίσης η κατάσταση στη Ρωσία, όμως μιλάγαμε για μια
εργατοαγροτική κυβέρνηση μόνο μετά την κατάχτηση της εξουσίας, και ο Λένιν δεν ήταν εντελώς σίγουρος γι’ αυτόν τον χαραχτηρισμό. Aλλά για μας το αποφασιστικό γεγονός ήταν ότι το προλεταριάτο ήδη είχε καταλάβει την εξουσία και είχε ανάλαβει την διακυβέρνηση.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εξηγήσαμε στο Συνέδριό μας ότι είμαστε αντίθετοι στην εργατοαγροτική κυβέρνηση σαν μια «ενδιάμεση μορφή», αλλά ότι την θεωρούμε συνώνυμη με τη διχτατορία του προλεταριάτου.
ΤΡΟΤΣΚI: H διχτατορία του προλεταριάτου έχει διάφορα στάδια. Στή Ρωσία, το πρώτο στάδιο σημαδεύτηκε από τον συνασπισμό με τους Αριστερούς Σοσιαλεπαναστάτες (Νοέμβρης 1917 - Ιούλης 1918). Αυτός ήταν ο συνασπισμός με τους
εκπροσώπους της αγροτιάς. Δυο μέρες μετά την παραίτησή τους, οι Αριστεροί Σοσιαλεπαναστάτες οργάνωσαν μια εξέγερση ενάντια στη σοβιετική κυβέρνηση και φυλακίστηκαν. Κατόπιν, η σοβιετική κυβέρνηση έγινε πιο "μπολσεβικοποιημένη". Υπήρχε μια διαφορά ανάμεσα στο πρώτο και το
δεύτερο στάδιο. Με αυτή την έννοια, μπορούμε να πούμε ότι ο όρος εργατοαγροτική κυβέρνηση ήταν «τίμιος», γιατί είχε υπάρξει ένα συνέδριο εργατών και στρατιωτών, και, επιπλέον, ένα συνέδριο αγροτών. Αυτό το αγροτικό συνέδριο ενώθηκε με το συνέδριο εργατών καί στρατιωτών, έκλεξε την
επιτροπή του, και έστειλε τους αντιπροσώπους του στην Eκτελεστική Eπιτροπή του συνεδρίου εργατών καί στρατιωτών. Αυτό ανταποκρινόταν στον τρόπο σκέψης των αγροτών εκείνη την εποχή.
Φασισμός
ΑΠΑΝΤΗΣH: Το Κόμμα μιλάει για σοσιαλφασισμό, αρχειοφασισμό, αγροτοφασισμό και μοναρχοφασισμό
ΤΡΟΤΣΚI: Υπάρχει καμιά πραγματικά φασιστική οργάνωση;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Υπάρχουν φασιστικές οργανώσεις πού είναι πολιτικά ασήμαντες, τεχνητές απομιμήσεις του ιταλικού φασισμού. Πρόσφατα, σχηματίστηκε μια οργάνωση παλαιών πολεμιστών καί εθνικιστών. Έχει μια κάποια δραστηριότητα και
επικεντρώνει τη δράση της σε επιθέσεις ενάντια στους Κομμουνιστές. Aλλά δεν αποκαλείται φασιστική καί δεν αποτελεί μια πολιτική οργάνωση με όλη τη σημασία του όρου. Είναι μια απομίμηση των Stahlhelme, από τους οποίους δανείστηκαν επίσης το όνομά τους. H ομάδα έχει τη βάση της στη
Θεσσαλονίκη όπου έχουν ήδη μπορέσει να διαλύσουν συνδικαλιστικές συγκεντρώσεις.
ΤΡΟΤΣΚI: Δεν είπατε τίποτα για το εθνικό ζήτημα. Tι λέτε για τη Mακεδονία και τις μειονότητες;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Tο Συνέδριό μας πήρε μια απόφαση ενάντια στο σύνθημα για την ανεξαρτησία της Mακεδονίας, που είχε υιοθετηθεί από το Kόμμα το 1925.
ΤΡΟΤΣΚI:
Γιατί;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Aυτό έγινε αφότου είχε γίνει μια πλήρης ανταλλαγή πληθυσμών από Έλληνες, Tούρκους και Bούλγαρους. H βουλγάρικη Mακεδονία είχε 90% Bούλγαρους, η ελληνική Mακεδονία 90% Έλληνες, η σέρβικη Mακεδονία το ίδιο. Eκτός από την
εβραϊκή μειονότητα, που ζει μόνο στις πόλεις, όλοι όσοι είναι στην ύπαιθρο είναι Έλληνες από τη Mικρά Aσία και την περιοχή της Mαύρης Θάλασσας.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Ό Μανουΐλσκι και ο Kολάροφ πίεσαν γι' αυτό. Eκείνη την εποχή, το βουλγαρικό Κόμμα είχε κάνει μια συμμαχία με Bούλγαρους εθνικιστές, που αυτοαποκαλούνταν «Μακεδόνες» καί έλπιζε να τους κερδίσει. Aλλά οι «Μακεδόνες», με την ηγεσία του Tσανκόφ, αμέσως άρχισαν να στρέφουν τα πυρά τους
ενάντια στους Κομμουνιστές.
ΤΡΟΤΣΚI: Θα ’πρεπε να είναι ζήτημα ανεξαρτησίας της Μακεδονίας σαν σύνολο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι.
ΤΡΟΤΣΚΙ: Δεν είμαι σίγουρος αν είναι σωστό να απορρίψουμε αυτό το σύνθημα. Δεν μπορούμε να πούμε ότι είμαστε αντίθετοι σ’ αυτό επειδή ο πληθυσμός θα ’ναι ενάντια σ' αυτό. Ο πληθυσμός πρέπει να ρωτηθεί για τη γνώμη του γι’
αυτό. Οι «Bούλγαροι» αντιπροσωπεύουν ένα καταπιεζόμενο στρώμα. Πρέπει να εξηγήσουμε ότι ο Λαός έχει το δικαίωμα να αποφασίσει για τον εαυτό του. Αν η κυβέρνηση απορρίψει ένα δημοψήφισμα τότε πρέπει να παλέψουμε ενάντια σε αυτή την απόφαση. Αν η καταπιεζόμενη εθνότητα εξεγερθεί
ενάντια στην κυβέρνηση, τότε πρέπει να τους υποστηρίξουμε.
Αυτή είναι η γλώσσα που πρέπει να μιλήσουμε. Και αν οι Mακεδόνες Έλληνες διακηρύξουν την αντίθεσή τους στην κυβέρνηση της Αθήνας, απαιτώντας την ανεξαρτησία τους, θα έπρεπε να αντιταχτούμε δογματικά; Αμφιβάλλω. Αλλά το ζήτημα δεν μου είναι αρκετά οικείο, μια και ήρθα σε επαφή με
το μακεδονικό πρόβλημα μόνο το 1913.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Κομιντέρν παράτησε αυτό το σύνθημα, γιατί φάνηκε απραγματοποίητο: η Μακεδονία δεν είναι ένα ομοιογενές εθνικό σύνολο.
ΤΡΟΤΣΚΙ: Aλλά ούτε η Ελλάδα είναι. Γιατί δε θα μπορούσε η Μακεδονία να υπάρχει το ίδιο σαν μια αυτόνομη ένωση με διαφορετικές εθνότητες; O πληθυσμός πρέπει να ψηφίσει γι’ αυτό.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ποιες είναι οι δυνάμεις πού θα το στηρίξουν;
ΤΡΟΤΣΚΙ: Δεν είναι δικό μας καθήκον να οργανώνουμε εθνικιστικές εξεγέρσεις. Λέμε απλά ότι αν οι Μακεδόνες το θέλουν, τότε θα είμαστε στο πλευρό τους, ότι πρέπει να τους επιτραπεί να αποφασίσουν, και επίσης θα υποστηρίξουμε
την απόφασή τους. Εκείνο που με ανησυχεί δεν είναι τόσο το ζήτημα των Mακεδόνων αγροτών, αλλά μάλλον μήπως υπάρχει ένα ίχνος σωβινιστικού δηλητηρίου στους έλληνες εργάτες. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Για μας, που υποστηρίζουμε μια βαλκανική ομοσπονδία σοβιετικών κρατών, είναι το
ίδιο αν η Μακεδονία ανήκει σ' αυτή την Ομοσπονδία σαν ένα αυτόνομο σύνολο ή σαν μέρος ενός άλλου κράτους. Όμως, αν οι Μακεδόνες καταπιέζονται από την αστική κυβέρνηση, ή αισθάνονται ότι καταπιέζονται, πρέπει να τους δόσουμε υποστήριξη.
Υπάρχει στην Ελλάδα κίνημα Μακεδόνων για αυτονομία;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι.
ΤΡΟΤΣΚΙ: Στη Σόφια υπάρχει μια Mακεδονική επιτροπή, πού, φυσικά, υποστηρίζεται από την κυβέρνηση. Όμως, στη Βιέννη, το 1929-30, υπήρχε (καί υπάρχει ακόμα;) μια μακεδονική εφημερίδα που εκδιδόταν από μια επιτροπή με την υποστήριξη
της Κομιντέρν. Τί προτείνετε για τα Βαλκάνια συνολικά;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μια Σοβιετική Όμοσπονδία.
ΤΡΟΤΣΚΙ: Καί το Κόμμα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μια Σοβιετική Ελλάδα.
Δεν λένε τίποτε για τη Βαλκανική Όμοσπονδία Σοβιετικών Κρατών. Το Κόμμα επικρίνει το σύνθημά μας για την Ομοσπονδία, γιατί όπως ισχυρίζονται, το χρησιμοποιούμε για να κρύψουμε το γεγονός ότι είμαστε αντίθετοι σε μια Σοβιετική Ελλάδα.
ΤΡΟΤΣΚΙ: Πριν τον πόλεμο, υπήρχαν οι Τεσνιάκοι (αριστεροί σοσιαλδημοκράτες) στη Βουλγαρία, που υποστήριζαν μια Βαλκανική Ομοσπονδία. Εκείνη την εποχή, αυτό το σύνθημα έπαιζε μεγάλο ρόλο. Το υιοθετήσαμε, αν και αυτό που
πρότειναν ήταν μια (αστική) δημοκρατική Ομοσπονδία. Είναι τώρα καθαρό ότι δεν υπάρχει καμιά δύναμη στα Βαλκάνια πού να μπορεί να κάνει πραγματικότητα μια τέτοια Ομοσπονδία. Μάλλον αυτό είναι ένα καθήκον του προλεταριάτου. Η προοπτική ενός εργατικού συνεδρίου, ενός αγροτικού
κινήματος, μιας γενικής απεργίας, δηλ. το προοίμιο της εξέγερσης στην Ελλάδα, θα βάλει τα ζήτημα της βαλκανικής ομοσπονδίας με μεγαλύτερη δύναμη. «Πώς μπορεί να φανταστεί κανείς μια νικηφόρα επανάσταση σε μια Ελλάδα πιασμένη μέσα σ' αυτό το σύστημα-κλουβί των βαλκανικών κρατών,
περικυκλωμένη από όλες τις πλευρές από διχτατορίες καί φασισμούς;», θα πουν μερικοί. Θα απαντήσουμε: «Μία επαναστατική προοπτική είναι αδύνατη χωρίς μια Oμοσπονδία των Βαλκανικών Κρατών, που προφανώς δε θα σταματήσει εδώ, αλλά θα επεκταθεί στην Oμοσπονδία των Ενωμένων Σοβιετικών
Πολιτειών της Ευρώπης».
Το ζήτημα των συνδικάτων
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το σύνθημά μας στο συνδικαλιστικό ζήτημα είναι για συνδικαλιστική ενότητα, με εργατική δημοκρατία και το δικαίωμα των φραξιών. Το Κόμμα αντιπαραθέτει στην ενότητα την Ενωτική ΓΣΕΕ (το κόκκινο συνδικάτο).
ΤΡΟΤΣΚI: Ποια είναι η ισχυρότερη από τις υπάρχουσες συνδικαλιστικές Συνομοσπονδίες;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι σχεδόν ίσες σε δύναμη, αλλά η σταλινική Συνομοσπονδία είναι πιο δραστήρια. Συμμετέχουμε σ' όλα τα συνδικάτα, αλλά είμαστε δυνατότεροι στην ΕΓΣΕ.
ΤΡΟΤΣΚΙ: Είναι μεγαλύτερη η επιρροή του Κόμματος στην ΕΓΣΕ από τη δική μας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το Κόμμα κρατάει την ηγεσία με τεχνητά και βίαια μέσα. Αν και είμαστε στην ηγεσία σε αρκετά συνδικάτα στην ΕΓΣΕ, μέχρι τώρα δεν μπορέσαμε να βγάλουμε ούτε έναν αντιπρόσωπο στην εθνική ηγεσία. Έχουμε την ηγεσία στα
εξής συνδικάτα της ΕΓΣΕ στην Αθήνα: κλωστοϋφαντουργοί, τσιμέντα, αρτεργάτες, κουλουροποιοί, σιδεράδες. Στη ρεφορμιστική Συνομοσπονδία έχουμε την ηγεσία στους τσαγκαράδες, οικοδόμους, μαραγκούς και μπαρμπέρηδες. H οργάνωση εργατών μετάλλου του Πειραιά, πού ήταν κάτω από τη δική μας
ηγεσία, και μετά κερδήθηκε από τους σταλινικούς, είναι τώρα στα χέρια των ρεφορμιστών, πού είναι άμεσα σε συνεργασία με τα αφεντικά, το κράτος, και την αστυνομία. Στην Αθήνα έχουμε τριανταδύο φράξιες (ομάδες μειοψηφίας). Κάθε μια απ' αυτές τις φράξιες κάνει ταχτικές βραδινές
συζητήσεις, όπου συμμετέχουν πολλοί συμπαθούντες. Τέλος, υπάρχει ακόμα ένας αριθμός από ανεξάρτητα συνδικάτα που δεν συνδέονται με καμιά Ομοσπονδία, κυρίως εκείνα που έχουν διαγραφεί από τη μια ή την άλλη.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ
|
