ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ: ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ ΦΙΝΤΕΛ

Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ συνεχίζοντας το Αφιέρωμα στον ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ δημοσιεύει σήμερα ένα γράμμα του που έστειλε στον Κουβανό ηγέτη Φιντέλ Κάστρο το 1965 όταν παραιτήθηκε από τα καθήκοντα του και ξεκίνησε σαν γνήσιος επαναστάτης για άλλες επαναστατικές εμπειρίες σε άλλες χώρες και άλλους συντρόφους.

ΣΤΟ ΦΙΝΤΕΛ

Φιντέλ,

Αυτή την ώρα θυμάμαι πολλά πράγματα, τότε που σ΄ αντάμωσα στης Μαρία Αντονια, τότε που μου πρότεινες να έρθω, θυμάμαι όλη την ένταση της προετοιμασίας.

Μια μέρα ήρθαν να ρωτήσουν ποιος έπρεπε να ειδοποιηθεί σε περίπτωση θανάτου και η υπαρκτή δυνατότητα του πράγματος μας είχε εντυπωσιάσει. Μετά το μάθαμε ότι ήταν αλήθεια, ότι σε μια επανάσταση (αν είναι αληθινή) ΄η είσαι νικητής ΄η πεθαίνεις. Πολλοί έπεσαν στο δρόμο της νίκης.

Σήμερα, όλα έχουν ένα τόνο λιγότερο δραματικό, γιατί είμαστε πιο ώριμοι, γιατί το γεγονός επαναλαμβάνεται. Νιώθω ότι έχω εκπληρώσει το μερτικό απ΄  το χρέος μου που μ΄  έδενε με την κουβανέζικη επανάσταση σ΄  αυτό το έδαφος και σ΄  αφήνω, εσένα, τους συντρόφους, το λαό σου που τώρα πια είναι και δικός μου.

Παραιτούμαι κατά τους τύπους από τα καθήκοντα μου στην καθοδήγηση του κόμματος απ΄  τη θέση μου σαν υπουργού, απ΄  το βαθμό του ταγματάρχη, από τη νομική μου θέση σαν Κουβανέζου. Καμία νομική σχέση δεν με δένει με την Κούβα, αλλά μόνο δεσμοί άλλης φύσης που τα αξιώματα δεν μπορούν να τους σπάσουν.

Κάνοντας το ισοζύγιο της ζωής μου, πιστεύω ότι δούλεψα με αρκετή τιμιότητα και αφοσίωση για να εδραιωθεί η νίκη της επανάστασης. Το μόνο μου κάπως σοβαρό λάθος ήταν που δεν είχα μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε σένα από τις πρώτες στιγμές στη Σιέρα Μαέστρα και δεν είχα καταλάβει γρήγορα τις αρετές σου του ηγέτη και του επαναστάτη.

Από τότε έζησα υπέροχες μέρες κι  ένιωσα την περηφάνια πλάι σου να ανήκω στο λαό μας στις φωτεινές και θλιβερές μέρες της κρίσης στην Καραϊβική. Σπάνια πολιτικός μπόρεσε να λάμψει πιο πολύ εκείνες τις μέρες. Είμαι περήφανος που σ΄  ακολούθησα χωρίς δισταγμούς, που ταυτίστηκα με τον τρόπο που σκέφτεσαι, που βλέπεις και που κρίνεις τους κίνδυνους και τις αρχές μας.

Άλλες «σιερρας» του κόσμου απαιτούν τη συμβολή των ταπεινών μου προσπαθειών. Εγώ μπορώ να κάνω ότι εσένα δεν σου είναι δυνατό απ΄  τις ευθύνες που έχεις  όντας επικεφαλής της Κούβας, και ήρθε η ώρα να χωρίσουμε. Πρέπει να ξέρεις ότι το κάνω με ένα ανακάτωμα χαράς και θλίψης. Εδώ αφήνω το πιο γνήσιο μέρος των ελπίδων μου σαν δημιουργού κι ότι έχω πιο αγαπημένο μέσα στους ανθρώπους που αγαπώ, και αφήνω ένα λαό που με δέχτηκε σαν παιδί του. Αυτό θα εξακολουθεί να αποτελεί ένα μέρος της ψυχής μου. Θα πάρω μαζί μου στα καινούργια πεδία των μαχών την πίστη που μου ενέπνευσες, το επαναστατικό πνεύμα του λαού μου, τη συναίσθηση ότι εκτελώ το πιο ιερό καθήκον: να αγωνίζομαι ενάντια στον ιμπεριαλισμό όπου κι αν βρίσκεται. Τούτο με παρηγορεί και μαλακώνει εκατό φορές τον οποιονδήποτε σπαραγμό.

Επαναλαμβάνω ότι απαλλάσσω την Κούβα από κάθε ευθύνη εκτός από εκείνη που απορρέει από το παράδειγμα της. Ότι αν έρθει για μένα η αποφασιστική ώρα κάτω από άλλους ουρανούς, η τελευταία μου σκέψη θα είναι γι΄  αυτό το λαό και ξεχωριστά για μένα. Ότι σ΄  ευγνωμονώ για τη διδαχή σου και το παράδειγμα σου και θα προσπαθήσω να μείνω πιστός σ΄  αυτά ίσαμε τις τελευταίες συνέπειες των πράξεων μου. Ότι είχα ταυτισθεί πάντα με την εξωτερική πολιτική της Επανάστασης μας και θα εξακολουθώ να το κάνω πάντα. Ότι παντού όπου κι αν βρεθώ θα Νιώθω την ευθύνη ότι είμαι ένας Κουβανέζος επαναστάτης και σαν τέτοιος θα ενεργώ πάντα. Ότι δεν αφήνω κανένα υλικό αγαθό στα παιδιά μου και στη γυναίκα μου και δεν παραπονιέμαι καθόλου γι΄  αυτό. Με ευχαριστεί που έγινε έτσι. Ότι δεν ζήτω τίποτα γι΄  αυτά, γιατί το κράτος θα τους δώσει ότι τους χρειάζεται για να ζήσουν και να μορφωθούν.

Θα είχα πολλά πράγματα να πω, σε σένα και στο λαό μας, μα Νιώθω ότι τα λόγια δεν είναι απαραίτητα, ότι δεν μπορούν να εκφράσουν αυτό που θα ήθελα και δεν υπάρχει λόγος να μουτζουρώσω κι άλλο χαρτί.

Ως τη νίκη πάντοτε: Πατρίδα ΄η Θάνατος.

Σε ασπάζομαι με όλη την επαναστατική μου φλόγα,

Τσε

1965

04/09/2003